Mutlu son.

Bazı anılar, bulanık sularda kaybolmaz— sadece sessizce orada bekler. Marina, hayat boyunca kayıplarının yankısıyla büyüdü. O gecenin ardından, geriye yalnızca sisli bir hatıra ve açıklanamayan bir boşluk kaldı. Yıllar sonra, geçmişin o soğuk gecesi yeniden kıyıya vurduğunda, Marina kendini bir nilüferin üzerinde, unutulmuş bir arafta buldu. “Mutlu son.” Kabullenilmeyen bir ölümü, bir çocuğun masumiyetini ve bir kadının içindeki sessiz intiharı anlatıyor. Gökyüzü kadar mavi bir hayatın, karanlık bir suyun dibinde yankılanan son cümlesi bu.