Alesta@aalestaa0bir şey oldu. Miraç bir adım daha geri çekildi, bir bakışla silindi "kacmamaliydin Cisem" demişti. O anda cisem in kalbi dondu. Bir şey patladı, bir şey yerinden kaydı. Miraç in sesi hala kulaklarında cinliyordu. "Kacmamaliydin Cisem..." Sıkıca yumduğu gözlerini aralayıp yatağından kalkti, uykusuzluk her hücresine sinmisti. Miraç in derin uykusundan uyanıp onu fark etmesi an meselesiydi. Cisem, içindeki kaybolmuş duyguları hissetti, ama onun ellerine ihtiyacı vardi, gözlerine ihtiyacı vardı, her zaman olduğu gibi. Fakat bu gece her şey farklıydı. Cisem, bir kaç adim atıp pencereye yaklaştı, dışarıdaki karanlık geceyi izledi. Zihni karışık, elleri titriyordu. Cisem in içindeki gece disardaki geceden daha soğuk ve ıssızdı. "Benimle olmak zorunda değilsin" diye fısıldadı kendi kendine, "Ama seni seviyorum, bu karmaşık bir şey, çok daha karmaşık..." Cisem ucsuz bucaksiz dusunce okyanusunda büyük kulaçlar atarken derinlerden bir ses duydu, boguktu "çisem!" Okyanus uzaklardan tasip yok olmaya baslarken bir anlık