Skip to content

Yanlış Hedef

Chapter 4 · 3 min read

Yanlış Hedef

Chapter 4

Zorunlu Yakınlık

🖤🤍

Bazı kararlar sana sorulmaz.

Sadece bildirilir.

Ve sen o kararın içinde yaşıyorsan, buna “seçim” bile diyemezsin.

Üst birimin odası her zamanki gibiydi.

Fazla düzenli, fazla kontrollü, fazla sessiz.

Ben içeri girdiğimde herkes zaten yerindeydi. Sanki benim geleceğim önceden hesaplanmıştı.

Bu his hoşuma gitmedi.

Çünkü kontrol edilmek, savcı olsan bile küçültür insanı.

Masaya oturdum.

Kimse doğrudan konuya girmedi.

Bu da kötü bir işaretti.

Çünkü önemli şeyler genelde geciktirilir.

“Dosya ilerlemiyor,” dedi biri.

Ses tonu nötrdü ama altında bir rahatsızlık vardı.

Ben cevap vermedim.

“Operatör tarafıyla doğrudan çalışma gerekiyor.”

Bu cümleyle birlikte gözler bana döndü.

Ben o an anladım.

Bu bir öneri değildi.

Bu bir yönlendirmeydi.

“Ben tek başıma çalışırım,” dedim.

Kısa.

Net.

Odadaki sessizlik değişmedi ama ağırlığı arttı.

Birisi kağıt çevirdi.

Birisi öksürdü.

Kimse benimle tartışmadı.

Çünkü bu tür odalarda tartışma olmaz.

Sadece karar olur.

“Operatör Karan ile ortak çalışma yapılacak,” dediler.

O an içimde bir şey sabitlendi.

Ne öfke.

Ne şaşkınlık.

Sadece net bir rahatsızlık.

“Bu gerekli değil,” dedim.

“Gerekli,” diye cevap geldi.

Kısa.

Kesin.

Kapalı.

Ben başımı hafifçe yana çevirdim.

“Onunla aynı masada oturmak bile gereksiz risk,” dedim.

Kimse cevap vermedi.

Ama bu sessizlik bir onaydı.

Toplantı bittiğinde bana dosya tekrar verildi.

Ama bu sefer yanında bir şey daha vardı.

Bir not.

“Operatör Karan ile birlikte saha incelemesi.”

Ben o notu elime aldım.

Uzun süre baktım.

Sonra katlayıp cebime koydum.

Çünkü bazen kabul etmesen de gerçek değişmez.

O gün binadan çıktığımda hava farklı değildi.

Ama ben farklıydım.

Çünkü artık mesele sadece bir dosya değildi.

Artık aynı alanda iki insanın birbirine zorla yaklaştırılmasıydı.

Ertesi gün beni aradılar.

Konum bildirildi.

Buluşma noktası verildi.

Ve tek cümle söylendi:

“Operatör Karan ile birlikte hareket edeceksiniz.”

Ben telefonu kapattım.

Bir süre bakakaldım.

Sonra kendi kendime sordum:

“Bu gerçekten gerekli mi… yoksa biri bizi bilerek aynı çizgiye mi sokuyor?”

Cevap gelmedi.

Ama bazı soruların cevabı zaten telefonda verilmez.

Buluşma noktası şehir dışında, yarı terk edilmiş bir saha tesisiydi.

Ben vardığımda orası sessizdi.

Fazla sessiz.

Bu sessizlik bana güven vermedi.

Çünkü sessizlik bazen kontrol demektir.

O geldiğinde önce adım sesini duydum.

Sonra onu gördüm.

Karan.

Bu sefer üniforması daha netti. Daha “görev” gibi.

Ama yüz ifadesi değişmemişti.

Sanki beni görmek onu şaşırtmamıştı.

Sanki bu sahne zaten yazılmıştı.

Göz göze geldik.

İlk saniyede hiçbir şey olmadı.

İkinci saniyede de.

Ama üçüncü saniyede…

Hava değişti.

“Demek bu sensin,” dedi.

Ses tonu düz.

Ama alay içeriyordu.

Ben cevap vermedim.

Çünkü bazen cevap vermemek daha keskindir.

“Savcıyla çalışmak,” dedi devam ederek, “ilginç seçim.”

Ben dosyayı kaldırdım.

“Benim seçimim değil,” dedim.

“Belli.”

Bu tek kelime… gereksiz yere rahatsız ediciydi.

Bir an durduk.

Aramızda mesafe vardı ama bu mesafe güvenli değildi.

Daha çok geçici bir sınırdı.

“Kurallar basit,” dedim.

O bana baktı.

“Kurallar,” dedi. “Senin tarafında mı, benim tarafımda mı?”

Ben gözlerimi kısmadım.

“Kurallar taraf seçmez,” dedim.

O hafifçe başını eğdi.

“İnsanlar seçer.”

O an fark ettim.

Bu sadece bir görev değil.

Bu, zorla kurulan bir ortaklıktı.

Ve ortaklıklar, eğer nefret üzerine kuruluyorsa…

çok uzun sürmez.

“İlk inceleme sahaya gidilecek,” dedim.

O yürümeye başladı.

“Ben biliyorum,” dedi.

Ben onu takip ederken düşündüm.

Bu adam hiçbir şeyi açıklamıyordu.

Ama her şeyi biliyor gibi davranıyordu.

Ve bu, onu daha tehlikeli yapıyordu.

Yan yana yürümeye başladık.

Sessizlik vardı.

Ama bu sessizlik boş değildi.

Bu, iki kişinin birbirini tarttığı sessizlikti.

Ve ben o an şunu anladım:

Bu dosya bizi aynı noktaya getirmek için açılmamıştı.

Bu dosya, bizi birbirimize bağlamak için açılmıştı.

Ve en kötü ihtimal şu olabilirdi:

Gerçek, ikimizden de daha kirliydi.

🖤🤍

Selamm askalarimmmmm

Nabersinizz iyisinizdir inşallahhhh

Beni soracak olursanız çok iyimmm

Bölüm hakkında düşüncelerinizi yazabilirmisinizz lütfennn

Ve diğer bölümlerde ne olmasını istediğinizi bunları bana belirtirseniz çok sevinirim mm

Şimdilik görüşürüzzzzzz seviliyorsunuzzz

🖤🤍

End of chapter

1 comments