Ölümüme... Ölümüne...

Sizin önünüzde soyunamam efendim, zayıfımdır ve derim bir ipek misali incecik dokunmuştur. Kaburgalarım sayılır dışardan, kırık kaburga kemiklerinden ne kadar acı çektiğimi hissedebilirsiniz. Sırtıma dokunmaya kalkarsanız kanat yaralarım yüzünden ellerinize kan bulaşır, böylelikle anlayabilirsiniz kanatlarımın koparıldığını. Ve... Ve... Ve... En kötüsü rahmimdeki kalın duvarı fark ederseniz daha önce geçmişin soğuk kefenini bir anne misali rahmimde taşıdığımı görebilirsiniz. Daha da kötüsü var biliyor musunuz? Daha da kötüsü hiç çırılçıplak kalmadan sadece elinizi tuttuğumda bedenime tezat kalın derilerim yüzünden ellerimin nasıl bu kadar nasır tutmuş olabileceğini düşünüp kendinizi yıpratabilirsiniz. Bu yüzden beni asla ve asla sevmemelisiniz. Bırakın kefenimden yaptığım hayalet kıyafetimle sizi uzaktan izleyebileyim.