Skip to content

𝐌𝐞𝐤𝐭𝐮𝐩𝐥𝐚𝐫ı𝐦𝐝𝐚 𝐛𝐞𝐤𝐥𝐞𝐝𝐢𝐦 𝐬𝐞𝐧𝐢 /𝐜𝐡

Chapter 5 · 1 min read

𝐌𝐞𝐤𝐭𝐮𝐩𝐥𝐚𝐫ı𝐦𝐝𝐚 𝐛𝐞𝐤𝐥𝐞𝐝𝐢𝐦 𝐬𝐞𝐧𝐢 /𝐜𝐡

Chapter 5

𝐊𝐮𝐫𝐭𝐚𝐫ı𝐜ı𝐦

Gidişine kızgınım.

Bunu inkâr edemem.

Bizi bırakıp gittiğin için içimde hâlâ ağır bir sızı var.

Çünkü bazı insanlar sadece ölmez,

Kalbinde yaşar insanların sende benim için sonsuza dek oradasın.

Sana kızgınım çünkü kalmanı istedim.

Biraz daha yorulmanı,

biraz daha dayanmanı.

Oysa sen,

Beni bu yanlızlıkta bıraktın.

Sonsuza kadar yanımda kalamayacagını biliyordum.

Birgün gideceğinide.

Ama şunu da biliyorum

Ben sevgiyi hep eksik tanıdım.

Ailemden göremediğim şefkati,

sevdiğimden bulamadığım sadakati

senin sesinde hissettim.

Beni ben yapan kelimeleri

ilk senden duydum.

Ayağa kalkmayı,

başımı eğmeden yürümeyi

sen öğrettin.

Herkes bana “sabret” dediğinde

sen “ayağa kalk” dedin.

Herkes kaderi işaret ederken

sen iradeyi gösterdin.

Beni sevdiğini söylemedin belki,

ama bana insan gibi davrandın.

Bu bile çoğu sevgiden fazlaydı.

Beni kurtardın. Beni bu yanlızlıktan azda olsa kurtardın.

Beni bırakıp gittiğin için üzgünüm.

Ama bana kendimi bıraktırmadığın için

sana minnettarım.

Ben senden bir hayat öğrendim.

Bir duruş,

bir onur,

bir yalnızlık.

Belki ailem olmadın,

belki sevgilim hiç olmadın,

ama bana kim olduğumu hatırlatan

tek ses sendin.

Gidişinle büyüdüm.

Yokluğunla ayakta kaldım.

Ve şimdi sana bunu söyleyebilecek kadar

güçlüyüm.

Teşekkür ederim.

Beni terk ettiğin için değil,

beni kendime bıraktığın için.

Ve beni bu yanlızlıktan kurtardığın için.

Sonsuza dek kalbimdesin.

Seni unutmayacağım.

Unutturamayacaklar.

~???

Bölüm sonu. 🦶🏿

End of chapter

0 comments

No comments on this chapter yet. Write the first one.