Kalkın mahvolduk...
Esra hoca saçma sapan bir takıma koydu beni güneş dışındaki hiç kimse ile bir samimiyetim yok bu gruptaki lerle.
Eda, ben, güneş, anıl, ılgaz ve yeni çocuk yiğit ile aynı takımdayım.
Ne kadar yanlış bir takımda olduğumu şöyle anlatayım. Eda ile defalarca tartıştım bugüne kadar. Hiç bir düşüncemiz uyuşmadığı için her konuda tartışabiliyoruz maalesef. Anıl desem onunla da aramızda bişeyler olacak gibi olmuştu geçen yıl ve ben bir anda Anıl'ı engellemiştir.
Evet bir anda.
Ilgaz desem hep soğuk bir çocuktu iki yıldır bu sınıfta olmasına rağmen doğru dürüst hiç konuştuğumuzu hatırlamıyorum.
Yiğit desem zaten hiçbir sohbetimiz bile olmadı.
Birtek güneşle aynı takımda olmama seviniyorum.
Bunları aklımdan geçirirken bir şeyi fark edip kaşlarımı havaya kaldırdım.
ACABA SORUNLU OLAN BEN OLABİLİR MİYİM?
yok ya ne alakası var ki.
İlla çok sosyal mi olmalıydım sanki. Allah Allah ya! Bi kere sorun onlarda benim hatalı olduğum tek konu güneş. Güneşi ve dostluğumuzu çok özlüyorum. Ve ona çok büyük ayıp ettim. Ama psikolojik olarak çok çöküntüde olduğum ve derslerle, notlarla kafayı fena bozduğum bir dönemdi. Yani sonrasında pişman oldum tabi ki. Ama ona sırt çevirdikten sonra tekrar eskisi gibi olmak istemek daha büyük bir bencillikti.
Yatağımda uzanmış tavanı seyrederken bunları düşündüm bir süre. Sonra ani bir refleksle doğrulup saate baktım. Daha 4.17 yi gösteriyordu saat. Bugün okulda teneffüslere çıkmayıp bazı derslerde de çalıştığım için 5'e kadar izin verdim kendime.
Yatağımda bağdaş kurup oturdum ve yastığıma yaslandım. Komidindeki telefonumu elime alıp biraz oynamaya başladım. O sırada üstten bir bildirim geldi.
(Anıl kişisi sizi "proje grubu" Grubuna ekledi. )
anıl:evett grubumuz vatana millete hayırlı olsun (4.22)
eda:eee ne zaman başlıyoruz kitapları seçmeye (4.23)
anıl:bence yarın okul çıkışı kütüphanede belirleyelim (4.23)
ılgaz:👍(4.25)
Yiğit:tamam(4.25)
Güneş:bana da uyar(4.26)
siz: ben de gelirim (4.26)
Umarım ödev şeysi çok uzun sürmez. Kaybedeceğim zamanı telafi etmek için yarın okulda öğle arası ve teneffüslerde çıkmam. Bir de bugün 1 saat daha fazla çalışırım. Böylece bir kaç saat yanlarında oturabilirim herhalde. Çok oyalanmadan masa başına oturdum ve masa başında neredeyse bayılana kadar çalıştım.
Güçlükle kendimi banyoya atıp dişlerimi fırçaladım. Ve jet hızıyla yatağıma atladım.
~~~~
Aynanın karşısında okul için hazırlanırken dört saatlik uykuyla durduğum için göz altımın koyulaştığını fark ettim biraz kapatıcı, ruj, rimel kullanarak yüzüme renk verdim. Hafif de bir allık geçersem tamamdır.
Evden çıkmak için koridorda yürüyordum. Mutfağın önünden geçerken masada kahvesini içen annemi fark ettim.
Kapıdan kafamı içeri sokup gülümsedim.
"Anneciğim çıkıyorum ben. "
Annem yorgunca gülümseyip kafasını salladı.
"Tamam canım akşam erken çıkacağım işten en sevdiğin yemeği yapacağım. "
Haftalardır Annem'in elinden yemek yiyememiştim. Çok yoğun çalışıyordu. Bu gün yemek yiyeceğimiz için mutluydum.
İçten bir tebessüm edip öpücük gönderdim anneme
"Peki anneciğim. "
Evden çıkıp Kulaklığımı taktım. Edebiyat notlarını dinlemeye başladım. Hava çok güzeldi. Aynı zamanda servisten de çıkacağım çünkü hem çok vakit kaybettiriyor, hem çok pahalı ve yürüyüş yapmak daha güzel.
Sınıfa girince sol arkada oturan. Güneş ılgaz ve anıla kaydı gözüm. Güneş beni görünce "gel başak yanımıza projeden bahsediyoruz bizde. "
Kafamla onaylayıp yanlarına gittim anıl ve ılgaz en arkada duvara yaslanmış oturuyordu. Güneş ise karşılarında ters oturuyordu. Ben yaklaşınca güneş duvar kenarına kayıp bana yer verdi.
Yanlarına gidince hafif gülümseyip başımla selam verdim. Onlar da aynı şekilde karşılık verdi. Anıl bana dönüp açıklama yaptı. "Yiğit ve edayı bekliyoruz onlar da gelince kitap belirleyeceğiz. Çıkışta da direkt planlama yaparız. "
Tekrar başımı salladım "tamam daha iyi olur. "
Daha dersin başlamasına 20 dk'dan fazla vardı anıl ve ılgaz arkalarına yaslanmış telefonla oynuyorlardı. Güneş kitabını çıkarmış okuyordu. Bende etrafa bakarken yiğit'in bize doğru geldiğini gördüm. Anlık gözgöze geldik. Ben yine önüme döndüm.
Yiğit yanımıza gelince karşıdan bir sıra çekip iki sıranın karşısına koyup oturdu. Herkes yiğite döndü. Yiğit herkese kısaca göz gezdirip "günaydın." Dedi.
Hepimiz kısaca selam verdik ona. Çok geçmeden eda da yiğitin yanına geçti ve konuşmaya başladık.
Anıl bir kağıt çıkardı. "Herkes istediği bir kitabı söylesin. Yazayım. Dönem sonuna kadar tek tek okur. Her kitaptan sonra buluşup konuşuruz. En son hangi kitabı değiştireceğimizi seçeriz. Uyar mı? "
Ardından bakışları bana döndü. "Sen söyle başak. Hangi kitabı eklemek istersin? "
Ben kısa bir an duraksayıp düşündüm. "Ben bir klasik olan kürk mantolu Madonna'yı seçiyorum. "
Hafif bana doğru yaklaşıp elindeki kalemle oynamaya başladı. "Neden? "
"Çünkü çok daha iyi bir sonu hak ediyordu bence. "
Ardından yiğit söze girdi. " Ama o zaman bu kadar etkili olmazdı. Aklımızda kalmazdı. "
Yiğite doğru döndüm. "Evet belki de haklısın bu kadar akılda kalmazdı. Ama yine de farklı bir son olmasını isterdim. Bu sonu hak etmemişlerdi. "
"Evet. Hak etmemişlerdi. "
Anıl araya girdi. "Eda senin? "
"Hımm. Ben de aşkı memnuyu seçiyorum. "
"Tamam yazdım. Siz? "
Güneş hevesle " Ben çizgili pijamalı çocuk diyorum. "
"Kuyucaklı yusuf. " Dedi yiğit.
Anıl ve ılgaz da tam karar veremediklerini söylediler. Zaten daha zaman vardı.
"O zaman kürk mantolu Madonna'yı okuduysak bugün ondan bahsedelim. " Dedi ılgaz.
Herkes ılgazı onayladı ve çıkışta kütüphanede buluşmak üzere sözleştik.