Damla@dml35En nefret ettiğim korku filmi aynaya baktığımda gördüğüm.Bana aşırı obsesif düşünceler fısıldıyor.özellikle birisine kafayı taktığım zaman.Onun bütün sevdiği, sevmediği, güldüğü ve gülmediği kısacası her hareketini kafama bir portre çizmiş gibi kazıyorum.Bir roman okuru gibi onu uzaktan okumak yerine izliyorum ve onun duygularının içime işlemesine izin veriyorum.Bir koruyucu melek gibi onu gözetip yavaş yavaş kötülüklerden uzaklaştırıp kendime bağlı hale getiriyorum.Çoğu insan bunu havalı buluyor ama bu benim için bir cehennem.Evet bunu yaptığım için en nefret ettiğim korku filmi aynadaki diğer kişiliğim.Şimdi bunları söyleyince drama yapma yada geriz@kalı diyeceksiniz hatta etrafınızda ben gibi birisini bulursanız polise verirsiniz.Ama işte bu anlattığım ben değilim.Bu yazanlar benim cümlelerim değil sizin o izlediğiniz yada okuduğunuz kitaplardaki çok sevdiğiniz sorunlu karakterin cümleleri.Gerçekte olsa hapishaneye atıp ona beddualar edeceğiniz karakterlere kitapta görünce romantize ediyorsunuz.