uyanış

Akşam üzeri antrenman çıkışı eve dönüyordum. Ara sokağa sapınca arkamda benim nefes seslerime karışan farklı bir kişinin daha nefes seslerini işittim. Daha da hızlandım, ama hala arkamdaki varlığını hissediyordum. Evin oraya kadar gelmiştim. Ama o sesi duymamla adımlarım hızla kesilmişti. "Bir bakabilir misin?"dedi. Arkamı döndüm, ama fazla yakınımda olduğu için bir adım gerilemem gerekti. "Buyrun" dedim sorarcasına. Elindeki telefona baktı birşeyleri arıyor gibi görünüyordu . O telefona bakarken birkaç saniye onu inceleme fırsatı bulmuştum. 20 yaşlarının başında bir esmer bir erkekti. Telefondan kafasını kaldırdı ardından "şu adresi arıyorum da, yardımcı olabilir misiniz " diye sordu. Onda beni rahatsız eden birşeyler vardı. Telefonun ekranını bana doğrultdu. Ekranda gördüklerimle şiddetli bir şekilde midem bulanmaya başlamıştı ilk önve ne yapacağımı bilemedim . Nefesim kesiliyordu. Hemen sonra arkama bakmadan eve doğru koşmaya başladım. Eve girmeden hemen önce ise o iğrenç kahkahasını duymuştum. Eve girer girmez ardımdan kapıyı kapattım sertçe.boğazımdan bir hıçkırık sesi duyuldu. Hayır ağlamam lazımdı. Ellerimle ağzımı kapattım , derin nefesler almaya başladım . Sıkılmıştım böyle durumlardan . Annemin ağladığımı bilmemesi lazımdı, üzülürdü. Annem üzülsün istemezdim.