Lâl

Hanzade annesizlik ve babasızlıkla terbiye edilmiş, yirmili yaşlarının başına kadar sevgi problemleri yaşayarak gelmiş paramparça bir genç kızdır. Sevginin yüküyle ezilirken hatadan hataya koşmuş, ölümü yüklenmiş, ölümü taşımış, ona beden olmuş ve sonunda ise kendini fregoli sendromu denilen bir hastalığın pençesinde bularak kısmi bir lanetle boğuşmaya başlamıştır. Bu hastalık öyle bir şeydir ki artık kimseye güvenemiyor, kimseyi sevemiyor ve kimsenin yüzüne bakamıyordur. Çünkü nereye baksa sadece bir kişi vardır onun için. Bir akşam üstü ansızın ikiziyle birlikte canlarına kast eden o adam. Her yerde peşinde olduğunu düşünür ve aklını kaçıracağı sırada kendini toplumdan soyutlanmış hâlde ücra bir kentteki, kimseciklerin olmadığı apartmanın çatı katında bulur. Yalnızlığın pençesinde 2 sene geçirir. Kitaplar ve aynalar dışında hiçbir şey yoktur. Derken Hanzade yaşamı, hayatı, nefes almayı unuttuğunda ansızın kapı çalar. Gelen geçmiştir ve yüzleşmek istiyordur.