"Off bu korkunç seste ne? " derken buldum kendimi, sabah saat 8:35 olmuştu ve alarmım hâla çalıyodu. Bu korkunç sesli alarmı kapatmak için telefonu elime aldığımda alarmın tam beş dakika boyunca çaldığını fark ettim yine geç kalkmıştım ama hâla çok uykum geliyodu. Biraz daha yatakta oturursam yine uyuyacağımı bildiğim için pencerenin önüne gidip biraz hava almak istedim dışarıda normal bir Londra havası vardı. Odamın dışarısında ayak sesleri duydum ve kim olduğuna bakmak için kapıyı açınca annemin heyecanlı bir şekilde bi sağa bi sola gittiğini gördüm. Annem arkasına dönüp beni görünce hızla yanıma gelip elimi tuttu gözlerinin içi parlıyodu. Tam ne olduğunu sorucakken bana"Emily Paristeki Green Akademisini kazanmışsın"dedi.
Annemin bu sözlerini duyunca bir anda donup kaldım.Ben Parisin en iyi okullarından birini kazanmıştım. Bi an bir sevinç çığlığı atmak istedim.Annem çok mutluydu çünkü annem ve babam beni hep iyi okullara göndermek istiyolardı. Anneme babamın nerede olduğunu sorunca babam odasından çıkıp koşarak bana sarıldı ve beni tebrik etti. Annemde dayanamayıp bize sarıldı o muhteşem an babamın karnının guruldamasıyla son buldu. Aslında bende çok acıkmıştım. Annem kahvaltının hazır olduğunu söyledi. Bende hemen odama geri dönüp kıyafetlerimi değiştirip elimi ve yüzümü yıkadım. Mutfağa girdiğimde annem ve babam okulum hakkında konuştuklarını duydum. Babam bana bir hafta sonra Parise gitmem gerektiğini
söylerken annemin gözlerinin dolduğunu fark ettim. Gideceğim için üzgün olmalıydı. Çünkü onlardan ilk defa bu kadar uzağa gidiyodum. Gidip hemen anneme sarıldım bi an bende ağlayacak
gibi oldum ama ağlamadım. Çünkü ağlasaydım annem daha çok ağlayacaktı.Babam, annem ağlamasın diye hemen konuyu değiştirmeye çalıştı "ama hadi yeter bak az kaldı işe geç kalıcam" dedi. Annem göz yaşlarını silip hepimize çay doldurdu. Kahvaltı-
mızı yaptık ve bu gün de yine sıradan geçmişti.
.・。.・゜✭・
1 Hafta Sonra...
Evet, günü gelmişti bu gün Parise gidicem çok heyecanlıydım babam bavulumu arabaya götürüyodu annem ise mutfakta yolda acıkırım diye bana yolluk bir şeyler hazırlıyodu. Bir yandan çok mutluydum bir yandan ise ailemden ayrılacağım için üzgündüm. Sanki içimde iki duygu savaş yapıyodu. Ağlayacak gibiydim ama ağlamamalıydım. Bi an babamın sesi geldi"Emily kızım hadi gel"dedi. Derin bir nefes alıp onların yanına gittim. İkiside arabada beni bekliyolardı. Onlarla son saatlerimdi, bende arabaya bindim ve yola çıktık. Yol boyunca annem tatlı tatlı beni izledi. Yolculuk yarım saat kadar bir şey sürdü. Artık havalimanındaydık burası baya büyüktü. Artık buradan ayrılıyodum, bi anons oldu. Bu benim uçağımın artık kalkacağı anlamına geliyodu. Anneme ve babama sarıldım annem ağlamaya başladı, yine anneme sarıldım. Onun o güzel kokusunu içime çektim. Bu benim için zordu ama artık gitmeliydim. Onlardan ayrıldım ve uçağa bindim. Bana pencere tarafı gelmişti. Uçak önce hızlandı sonrada havalandı artık Parise doğru gidiyordum. Yolculuk çok uzun sürmedi uçak inişe geçmişti. Çok yüksek bir ses vardı. Kulaklarım tıkanmıştı, herkesle birlikte bende ayağa kalktım. Ve bavulumu almaya gittim. Burası baya kalabalıktı kendimi hemen dışarı attım. Paris Londraya göre daha sıcaktı. Biraz ilerledikten sonra bir taksiye bindim. Ve annemle babamın benim için tuttuğu eve gittim. Havalimanı benim evime uzaktı. Taksi bi anda durdu ve geldiğimizi söyledi. Benim evim buradaydı demek ki. Taksiden indim ve bavulumu aldım. Ve dört katlı binaya doğru yürüdüm. Benim evim ikinci kattaydı. Bina yeni ve sağlam görünüyordu. İçeri girdiğimde hoş bir gül kokulu yüzey silicisinin kokusu geldi burnuma. Bina ferah ve temizdi, kendi evimin olduğu kata çıktım. Cebimden anahtarı çıkartıp kapıyı açtım. Ev eşyalı ve temizdi, bu artık benim evimdi. İçeriyi gezip eşyalarımı yerleştirdim. Çok yorgundum bir an önce uyumam gerekiyordu ama çok açtım. Evde birşeyler varmı diye kontrol ettim buzdolabı yeni doldurulmuştu. Dolabın en alt rafında bir paket dondurulmuş pizza vardı. Pizzayı hemen alıp mikrodalga fırına koydum. Hazırlanmasını beklerken annem görüntülü bir şekilde beni aradı hemen telefonu açtım annemin gözleri ağlamaktan kızarmıştı. Bana yolculuğumun nasıl geçtiğini sordu bende anlattım, o sordu ben anlattım. Bir süre sonra ben yorgunumdur diye telefonu kapattı. Bende pizzayı alıp yemeye başladım, iyice uykum gelmişti. Artık uyumam gerekiyodu odama geçip kıyafetlerimi değiştirdim ve yatağa girdim. Tam uzandım aklıma alarm geldi alarm hazırlamayı unutmamalıydım yoksa uyanamazdım. Nede olsa yarın okula bakmaya gitmeliydim. Alarmı saat 7.30'a ayarladım ve uyudum.