Sezgi'm Tuanam bu mektubu okuduğunuz da ben sizin yanınızda olmayacağım.Size sarılamayacağım.Sizi öpüp koklayamayacağım.Ama üzülmeyin gittiğim yerde mutluyum.Ben artık dayanamıyorum.Ölmeme çok az kaldı.Bundan bir kaç ay önce kanser olduğumu öğrendim.Yaşama şansım yoktu ama bir ümit bekledim ama olmadı.Bunu size söyleyemedim.Sizi üzmek istemedim.Bilirsiniz anneler evlatlarını çok sever derler.Bende sizi çok seviyorum.Yanınızda olmamam bunu değiştirmez.Sezgi'm ilk göz ağrım çok isterdim senin evlendiğini görmeyi.Az zamanım kaldığı için sıkboğaz etmiştim seni ama darladıysam bugün olmasa da bir gün affet beni.Tuana'm benim huysuz meleğim çok isterdim senin mezun oluşunu görmeyi.Bana sarılıp başardım anne demeni duymayı çok isterdim ama hayat bu .Babanıza da iyi bakın.Ondan boşanmayı ben istedim.Kanser olduğumu oda bilmesin istedim.Bu dünyadan gideceksem kimse uzulmeden gideyim dedim.
Hep size iyi bir anne iyi bir eş olmaya çalıştım.Basarabildiysem ne mutlu bana ama başaramadıysam affedin beni.Ben de çok isterdim mutlu mesut yaşamayı ama hayat buna izin vermedi.
Sizden tek bir şey isteyeceğim.Sakın üzülmeyin hangi anne ister evlatlarının üzülmesini ağlamasını.Siz agladığınızda benim canımdan can kopuyor.Hayatınıza devam edin.Tuana'm sen okuyup iyi bir yer kazan derslerini sakın aksatma.Sezgi'm sende kendine güzel bir yuva kur benim yapamadığım anneliği ve eşliği sen eşine ve gelecekteki çocuğuna yap.Emin olun ben sizi bir yerlerden hep izleyeceğim.Sizi çok seviyorum ben yokken kendinize iyi bakın tamam mı?
Selay ...
