Gözüme bir gram bile uyku girmemişti.Bu durumda nasıl uyuyabilirdim zaten?Alarm tam on kez çalmıştı ama yataktan kalmayı hiç istemiyordum.Hem kalkıp ne yapacaktım ki? Boşanma evresinde olan ailemle gidip kahvaltımı yapacaktım.Kesinlikle hayır.Hem iştahımda yoktu.Sadece içimdekileri birisine doyasıya anlatmak istiyordum.Benim İstanbul'da hiç arkadaşım yoktu.Yurtdışında kaldığım için İstanbul'da arkadaş edinmemiştim.Komidinin üzerinde telefona kafamı çevirdim.Aklimdan bir şey geçiriyordum ama yapsam mı yapsam mı çok kararsızdım.Bir tarafım yap ne olacak, diğer tarafım yapma diyordu.En iyisi yapmamaktı.Ya da yapsam mı? Yapıyım ya ne olacak diye içimden geçiriyordum.Hızlıca telefonumu elime aldım ilk saate baktım.Saat öğlen 12'ye geliyordu.Ve beni yemeğe çağırmamışlardı.İyiki de çağırmamışlardı.Whatsapa girdim ve Mert'in engelini kaldırdım.O gün ona çok sert davranmıştım amacı sadece benimle tanışmaktı.Ona tam mesaj yazacakken aşağıdan Tuana'nın çığlığını duydum.Vucuduma büyük bir korku ve endişe yayılmıştı.Hemen yatağımdan kalkıp koşarak odadan çıktım.Asagida gördüğüm manzara karşısında donup kalmıştım hareket edemedim.Sadece ağzımdan"Anne.."kelimesı çıkmıştı.Gozlerim doldu.Ellerim ayaklarım titremeye başladı."Abla,abla annem annem ölmesin lütfen!"Tuana'nın sesiyle hemen annemin yanına gittim yere çöktüm.Annem yerde hareketsiz yatıyordu."Abla bir şey yap nolur ben annemsiz yaşayamam!"diye bağırıyordu.Hemen merdivenlerden odama çıktım telefonumu ve bir şişe kolonyagı aldım.Annem ölmemeli ablam gibi onu da kaybedemem hayır hayır lütfen! Aşağıdan Tuana'nın çığlığını duydum bu öncekinden daha siddetliydi.Her şeyi yukarda bırakıp aşağıya indim."Ne oldu Tuana!"diye sordum ağlamaklı bir ses ve endişeyle."A-abla nabzı atmıyor annemin!Annem benim melek oldu.."dedigiyle beraber gözüm karardı ellerim tutmadı.Daha şiddetli ağlamaya başladım.Yerde yatan annemin yanına gidip ona sarıldım."Hani hiç bırakmayacaktın bizi?Hani hep yanımızda olacaktın.Neden sözünü tutmadın anne?"dedim daha sıkı sarılacak.Bir an olsun onunda bana sarılmasını ben ölmedim kızım demesini istedim.Tuana hala ağlıyordu."Abla ben annemsiz napıcam ben onsuz yaşayamam abla dayanamam!"Hızlıca ayağa kalkıp telefonumu elime aldım ama basım döndü gözüm karardı.Hatırladıgim tek şey Tuana'nın"Abla nolur sende gitme!"deyişiydi.
الفصل 10
Acı kayıp
3 تعليق
Bide Aşşağıya indiğinde mesela Hızla aşşağı indim. Gördüğüm manzara karşısında gözlerim doluyor şaşkınım hızla Merdivenleri aşan bacaklarım titremeye başlıyor "Anne..." diye fısıldıyorum sesim çıkmıyor kendin bile zar zor duyuyorum. Kalbim inanmak istemiyor bu olanlara hayır diyorum koşuyor Annemin kanlar içindeki bedenine gibi.
Bide Aşşağıya indiğinde mesela Hızla aşşağı indim. Gördüğüm manzara karşısında gözlerim doluyor şaşkınım hızla Merdivenleri aşan bacaklarım titremeye başlıyor "Anne..." diye fısıldıyorum sesim çıkmıyor kendin bile zar zor duyuyorum. Kalbim inanmak istemiyor bu olanlara hayır diyorum koşuyor Annemin kanlar içindeki bedenine gibi.
1الردودİlk bölümde Ailesini çok sevdiğini ve sanki mutlu bir Ailelermiş gibi bir vibe almıştım ama bu bölüm birden negatif oldu düzenlemeye alırsan bir önceki bölüme Anne ile Babanın boşanmak üzere olduğu söylersen daha güzel olur bence.
1الردود
