Güzel başlangıçlar kötülükle devam eder
Maria'nin cenazesinden 1 hafta geçmişti. Olivia aynıydı ama aklına kulağına yankılanan cümle geliyordu. Bunu Maria söylemişti bunu hissediyordu. Okul için sabah erkenden uyandı. Lowell'i uyandırmaya gidecekti bu sabah. Lowell'in kaldığı yatakhane onun bir altindaydi. Olivia merdivenden aşağı inerken Lowell ile karşılaştı.
"Lowell bende seni uyandırmaya geliyordum"
"Oha ay bende seni uyandırmaya geliyordum"
"Evet neyse uyanmışsin serviste görüşüruz"
"Karşılaşmamız kadermis"
"Kadere inanmıyorum ben artık"
"Neden?"
"Anlatırım serviste görüşüruz" diyerek aşağı indi Olivia.
Lowell'de yukarıya çıkıyordu. Olivia birkaç günden beri okula gitmiyordu. Servisleri bekliyorlardı Lowell ve Olivia.
"Olivia neden kadere inanmıyorsun?"
"Biliyor musun haftalardan beri sürekli konuşuyoruz"
"Ah evet biliyorum ama senin adına çok üzülüyorum"
"Benim adıma üzülme Lowell"
"Peki artık söylesenn"
Servis gelmişti ve servise bindiler ve aynı yere oturdular.
"Kadere inanmayı bıraktım çünkü Maria dostumdu ve biz ikimiz kaderdik birlesmemiz birbirimizi bulmamız. Ona araba çarptığında onu kurtaramadim ama onu kurtarmam gerekiyordu bu kader olması gerekirdi. Aynanda ölecektik biz. Kader diye birşey yok"
"Maria için inanmayı bıraktın haklısın ikinizin arasında paha biçilmez bir bağ vardı"
"Evet biliyorum o ölünce benimde ruhum öldü ve 'ruhsuz' lakabim gerçekleşti"
"Öyle deme Olivia senin ruhun kalbinde ve içinde Maria var"
"O hep kalbimde zaten onunla çok anim vardı"
Lowell birşey demedi okula 10 dakika kala Olivia'nin gözlerinin açmasını söyledi.
"Olivia ben okulda zorbalık görüyorum sen gelmedigin günler bana işkence ettiler resmen"
"Ne? Neden yaptılar sana!" Diye sinirlendi birden Olivia.
"Sakin ol sadede söylemek istedim istersen çok konuşmayalım okulda sanada zorbalık yapılmasını istemem"
"Öyle birşey yok! Yapsınlar ne olacak"
"Ama Olivia-"
Olivia ssht diye işaret yapıyordu. Lowell susmustu. Okula vardılar ikiside servisten indi ve sınıflarına çıktılar. Yerlerini oturunca Lowell'e zorbalık yapanlar yanına geldi.
"Sana bugün güzel cektirecegiz piç"
"Her an seni sıkıştırıp dovebiliriz"
O grup uzaklaştıktan sonra Olivia Lowell'in yanına geldi.
"Lowell bunlara mi göz yumuyorsun cidden?"
"Olivia korkuyorum"
"Neyden korkuyorsun? Hem sen dövüş bilmiyor muydun?
"Baya unuttum ve paslandim zarar gelmesinden korkuyorum Olivia"
"Kimseye zarar gelmez senden başka"
"Ah tamam"
Konuşmalarını derse giren hoca bozmuştu. 3. teneffüste Lowell'i kötü birşey bekliyordu tuvalate gitmişti. Beden dersi vardı elini yüzünü yıkayacakti. Birden aklina Olivia geldi. Nedenini bilmiyordu. Sonra bir ses duydu arkasına baktı ve yüzüne yediği yumrukla yere düşmüştü.
Gözlerini arka bahçede açmıştı Lowell karşısında 3 tane iri çocuk duruyordu. "Şimdi sıçtım" diye geçirdi içinden.
"Köpeğimiz afallamis"
"Şunu duvara yaslayin"
Lowell'i duvara yaslayıp kollarından tutmuşlardi. Lowell cirpiniyordu. Iri çocuk Lowell'in karnına iki üç sert yumruk, çenesine yumruk yemişti. Lowell yere düşmüştü ve ağzından kan geliyordu.
"Daha yeni başladık hemen mi pes ediyorsun çok eziksin"
"Biraz daha dovelim"
O anda biri önlerine geçti.
"Ezik olan sizsiniz Lowell değil. Ezikler anca suçsuz insanlari döver"
Lowell bu sesi tanımıştı ve ona baktı bu Olivia'ydi. Olivia Maria'yi aklına getirmisti. Ona da zorbalık yapmışlardı. Ve Olivia kurtarmıştı.
"İnce bir kız mı?" Kahkaha atarak söylemişti bunu.
Olivia sinirlenmişti ve çocuğun üstüne atladı ve hızlıca yumruk atmaya başlamışti. Ama diğer iki kişi Olivia'yi tutmuştu.
"Olivia neden geliyorsun" dedi Lowell endişeli sekilde.
"Ismin Olivia demek"
"Güzel isim kız da güzel olunca"
Olivia ve Lowell o çocuğa baktılar.
"Ne bakıyorsunuz be doğru"
"Siktirip gidin lan orospu çocukları" dedi Olivia sinirli şekilde.
"Sana
hiç yakışmadı" dedi Lowell'i döven. Olivia'nin karnına yumruk attı.
Sonrasında olaylar nasıl ilerleyecekti?