Yetimhaneden kaçmak neye màl olur?
Okulun açılmasından bir kaç gün geçmişken Olivia Maria'nin yanına gitti. Bir kaç günden beri az konuşuyorlardı çünkü Olivia konuşmak istemiyordu Maria'da Olivia'yi sıkmamak istiyordu.
"Maria nasılsın?"
"Iyiyim sen" dedi gülümseyerek Maria
"Sert davranacağını düşündüm ben iyi sayilmam yetimhanede adım çıkmış biliyorsundur"
"Sana sert davranmam Olivia bunu yapmam. Biliyorum duydum onları susturuyorum merak etme hem azaliyorlar böyle bir şey yapmayacağını herkes biliyor olmalilardi ama işte dedikodu"
"Mila çıkarmıştır kesinlikle demi?"
"Bu sefer Mila değil Alex ve sadece kendisi Mila'nin haberi bile olmadan bunu araştırdım merak etme"
"Neden böyle birşey yaptı piç?"
"Onu bilmiyorum sana takıntılı bir şerefsiz olabilir"
"Ah neyse okuldan kaçalım mi?"
"Olurrr" sevinmişti Maria.
Olivia ve Maria el ele tutuşup koşmaya başladılar sessizce. Arka bahçeye açılan bir pencere vardı. İlk önden Maria atladı ve elini uzatarak Olivia'yi tutup çekti. Koşturuyorlardi ormana doğru yetimhaneden uzaklaşınca soluklandilar.
"Güzel kosturduk haa" dedi Olivia nefes nefese
"Evet şurada yol var oraya geçelim"
Nefeslerini kontrol altına aldıktan sonra yürümeye başladılar. Yolun yanına gelmişlerdi.
"Baya koşturmusuz"
"Evet Olivia şimdi ne yapsak"
"Yolu takip edelim mi?"
"Olur gidelim"
Ikiside yolu takip etmeye başlamışlardı. Arasıra sohbet ediyorlardı. Yoldan çok araba gecmiyordu. Yola itme şakaları yapıyorlardı arasıra. Ikiside mutluydu ve gülüyorlardi. Hiç gülmeyen Olivia Maria'nin yanında gülüyordu.
"Maria senin yanında hep gülüyorum biliyorsun değil mi?"
"Tabikide biliyorum Olivia'm"
Ikiside sarildilar ve gülümsediler birbirlerine. Yolu takip etmeye hâlâ devam ediyorlardı.
"Acaba ailelerimiz bizi neden terkettiler? Biz bebektik ne yaptık ki onlara" dedi birden Maria.
"Bilmiyorum ikimizin de kaderi aynı"
"Kader dostluğumuz bizi buluşturdu Oliviaaa'mmm"
"Bugün çok mutlusun Maria'm"
"Senin sayende"
Yine sarıldılar birbirlerine.
"Bugün çok sarıldık" dedi Maria
"Evet olsun seninle sarılmaya seviyorum"
"Wayyyeauyy"
Ikiside kahkaha atmıştı. Geri donmeye karar verdiler çünkü hava kararmaya başlamışladi. Yürüdüklerj kadar geriye gittiklerinde ormana doğru gidicekken Maria yolda bur kaplumbağa olduğunu farketti.
"Olivia bak şurada kaplumbağa var"
"AA evet almaya gidelim"
"Ben giderim Olivia sen burada dur"
"Bende gelcem ya"
"Burada dur laannn" Maria gülerek söylemişti.
Maria yola geçti kaplumbaği almam için eğildi sonra ışık farketmişti Maria yola doğru bakınca bir araba...
Olivia "MARIA ARABA GELIYOR" diye bağırdı ve yola atildi ama..
Kamyon Maria'ya çarpmıştı. 1, 2 metre suruklenmisti Maria. Olivia hemen kanlar içinde yatan Maria'nin yanına gidip çömeldi. Ve ağlamaya basladi.
"MARIA BEN BEN ÖZÜR DILERIM SEN BENIM KADERIMDIN! IKIMIZ OLMELIYDIK KADERDIK HANI MARIA" Olivia artık konuşamıyordu.
Kamyon şoförü ambulansı aramıştı. 15, 20 dakika sonra ambulans geldi ve hastaneye götürüldü. Olivia yanındaydı. Bayan Moon'a haber verilmişti. Bayan Nil ve Moon hastaneye gelmişlerdi. Mayan Moon Olivia'ya kizacakto ama Bayan Nil durdurdu onu.
Maria ameliyata alınmıştı. Olivia ağlıyordu artık tikanmisti ağlayamiyordu. Olivia'nin gözünün önüne Maria ile anıları geliyordu.
Maria'nin Olivia'yi ilkokuldayken iftiradan koruması, Olivia'nin Maria'ya ortaokulda zorbalık yapanlardan kurtarması, kahkaha atmaları, gülmeleri, dertlesmelerini, Bayan Moon'a karşılık gelmeleri, gerektiği yerde ikisinde ceza aldıktan sonra gülmeleri, Maria'nin gülüşü gelmişti aklına.
Birkaç saat sonra doktor çıktı.
"Üzgünüm ama hastamızı kaybettik.."
Olivia duyduğu cümleyle oturmuştu yerine tekrardan ağlamak istiyordu ama aglayamiyordu.
Olivia birşey hissetmişti. "Benim için sakın ağlama ve yeni bir arkadaş bul benim gibi olun ama sakın aglama seni izliyor olacağım mutlu ol Olivia'm" diye yankılandı kulağında.
Bayanlar Olivia'yi aldıktan sonra yetimhaneye döndüler. Cenazesi yarındi Maria'nin.
Olivia artık gerçekten de ruh olmuştu. Kimseyi yanında istemiyordu şimdilik. Maria'nin cenazesinde çok ağladı. Yetimhanede kimseyle konuşmuyor sürekli yatıyor birdaha güldüğünü kimse göremiyordu. Maria'nin yanında güldüğünü bile görenler Maria'yi ve Olivia'nin gülüşünü goremiyorlardi...
Olivia'nin ruhu Maria'yla ölmüştü...
Ruh
unu kim getirecekti tekrardan? Bu zor olacaktı ama bunu hiç pes etmeden kim yapacaktı ki? Kimsesi yoktu..