ölür gibi

Her şeyin kendi zihnin yanıltması olmasını umdu küçük kız, her an biri gelip yaşanmadı bunlar hepsi birer şakaydı diyeceklerini umdu. Böyle ayakta kaldı her düştüğünde ayağa kalmayı böyle öğrendi ve zamanla aslından boşuna çırpındığını da. Ve yazar böyle başladı hikâyeye; kendi zihnindekilerin yansımasını tüm netliğiyle kaleme aktararak. Yazdıkça yaşadı, yaşadıkça öldü Bir düş kurdum yıllar öncesinde ucu bucağı olmayan ve idam ipim olup boynuma dolanacağını bilmeden. Zamanla sıklaştı o ip nasıl boynuma geçirildiğini dahi unutacağım ana dek. Ve ben Hazal Yılmaz, ismin anlamını tam anlamıyla taşıyan, günden güne kuruyup yapraklarını döken o kızım ve bu benim kendi zihnimdeki zincirlerden kurtulma hikâyem