Camdan Kalpler

Gamze, insanların arasında en yalnız olanlardandı. Kalabalık bir şehirde yaşıyordu ama kimseye ait hissetmiyordu. Her sabah aynı şeyi yapardı: Pencerenin önüne geçer, kahvesini alır ve karşı apartmanın camlarına bakardı. Orada yaşayan insanların hayatlarını hayal ederdi. Ama bir sabah… bir şey değişti. Karşı binanın en üst katında, daha önce hiç görmediği biri vardı. Bir adam. Uzun boylu, karanlık siluet gibi… Sadece duruyordu. Tıpkı onun gibi. İlk başta tesadüf sandı. Ama ertesi gün… yine oradaydı. Ve bir sonraki gün… Gamze fark etti: Adam da ona bakıyordu. Ama aralarında tuhaf bir şey vardı. Ne kadar dikkat ederse etsin… adamın yüzünü net göremiyordu. Sanki biri özellikle gizliyordu. Bir akşam dayanamadı. Işığı kapattı ve camın önüne yaklaştı. Adam da aynı anda yaklaştı. İlk defa… Gerçekten göz göze geldiler. Ve o anda Gamze’nin kalbi duracak gibi oldu. Çünkü… Adamın yansıması camda vardı. Ama kendisi… yoktu. ⸻ Gamze geri çekildi. Nefesi hızlandı. “Bu mümkün değil…”