Aradan üç ay geçmişti.
Yetimhane yıkılmış, laboratuvarın bulunduğu arazi tamamen boşaltılmıştı. Haberlerde birkaç gün konuşulan olaylar zamanla unutulmuştu.
Yaman ise hayatına devam etmeye çalışıyordu.
İlk zamanlar kolay olmamıştı.
Gece uyandığı oluyordu.
Bazen geçmişte yaşadıkları aklına geliyor, saatlerce düşünüyordu.
Ama zaman her şeyi biraz olsun hafifletmişti.
Artık üniversitesine odaklanıyor, arkadaşlarıyla vakit geçiriyor ve normal bir hayat yaşamaya çalışıyordu.
Bir cuma akşamı evde otururken telefonuna bildirim geldi.
Mesaj bilinmeyen bir numaradan değildi.
Ne gizemli bir sembol vardı ne de korkutucu bir mesaj.
Mesaj çok normaldi.
"Merhaba. Ben Elif. Bardaki kız. Umarım beni unutmamışsındır :)"
Yaman istemsizce gülümsedi.
Hemen cevap yazdı.
"Unutmadım. Nasılsın?"
Mesajlaşmaya başladılar.
Birkaç dakika süren sohbet saatlere dönüştü.
Müziklerden konuştular.
Filmlerden konuştular.
Komik anılar anlattılar.
Yaman uzun zamandır bu kadar rahat hissetmemişti.
Ertesi gün buluşmaya karar verdiler.
Şehrin merkezindeki küçük bir kafede karşılaştılar.
Bu kez ortam çok daha farklıydı.
Ne sirenler vardı.
Ne gizli dosyalar.
Ne de peşlerinde dolaşan insanlar.
Sadece iki genç insan sohbet ediyordu.
Saatler geçti.
Konuşacak konu hiç bitmedi.
Buluşmanın sonunda Elif gülerek telefonunu çıkardı.
"Sanırım artık numaralarımızı kaydetmenin zamanı geldi."
Yaman güldü.
"Haklısın."
Numaralarını kaydettiler.
Elif'in telefonu çaldı.
Ekranda Yaman'ın adı görünüyordu.
"Tamamdır," dedi Elif.
"Artık resmen arkadaşız."
Yaman kahkaha attı.
"Bu kadar resmî söylemene gerek var mıydı?"
"Vardı."
İkisi de güldü.
Kafeden çıkıp sahil boyunca yürümeye başladılar.
Güneş yavaş yavaş batıyordu.
Uzun zamandır ilk kez Yaman geleceği düşünüyordu.
Geçmişi değil.
Korkularını değil.
Sadece önündeki günleri.
Belki de bazı hikâyeler büyük olaylarla bitmezdi.
Belki bazen yeni bir arkadaşla başlayan sıradan bir gün, insanın hayatındaki en önemli başlangıç olurdu.
Yaman bunu düşünürken Elif ona döndü.
"Bu arada haftaya arkadaş grubumla buluşacağız. Gelmek ister misin?"
Yaman gülümsedi.
"Olur."
Ve ikisi de yürümeye devam etti.