Zehir/Son Oyun

Soğuk, duygusuz ve mekanik. Bir robot gibi ama gerçek bir insan sesi. Hepsi bu sesi zihinlerine kazıdı. "Operasyon başlıyor." Kısa bir sessizlik oldu. Nefesler tutuldu. Sanki bu koskoca şehir bile o sesi dinliyordu. "Görev: Çelik Kapan." "Konum; Bina 17 " "Meskun Mahâl." Bir süre tekrar sessizlik tüm şehre hakim oldu. K10 tüm dikkati ile hiçbir ayrıntıyı kaçırma olasılığı olmadan dinliyordu. Ardından ses çok daha sakin bir tonla devam etti. "Kurallar basit." Bir saniyelik duraklama. "İlk ulaşan alır." Bir nefes sesi. "İlk alan, kazanır." Şehrin farklı noktalarında, karanlığın içinde bekleyen on farklı siluet aynı anda harekete geçti. Her hafta , yeni bölüm🌹 (Hikaye taslak aşamasında tamamlandı.)