Müdürün odasından çıktıktan sonra tekrar yatakhaneye gittim Tumay odada ağlıyordu. Tumay’ın yanına oturup sakin bir ses tonuyla ,neyin var, diye sordum sanki anlatmak istiyor gibiydi bana sarıldı ve dakikalarca ağladı tek kelime etmedim. En sonunda sustuğunda “İçimi dökmek iyi geldi.” dedi. Tekrar sordum sesim sakin ama kararlıydı “Neyin var?” Cevap vermedi ve okula hazırlanmamız gerektiğini söyledi. Genelde sabırlı biriyimdir fakat ilk defa sabrım taşmak üzereydi yine de sustum ve okula hazırlanmaya başladım.
Chapter 5
3. BÖLÜM
End of chapter
0 comments
No comments on this chapter yet. Write the first one.