BÖLÜM 7 — FOTOĞRAF
Lina sonunda eski kutuyu yeniden açtı.
Fotoğrafı eline aldı.
Defne.
İsim.
23 Ağustos.
Kalbi hızlandı.
Annesinin yanına gitti.
— Anne.
Kadın döndü.
— Ne oldu?
Lina fotoğrafı uzattı.
Kadın fotoğrafı gördüğü anda sustu.
Bu sessizlik her şeyi anlatıyordu.
Lina'nın sesi kısıldı.
— Bu kim?
Annesinin gözleri doldu.
— Lina...
— Anne, kim bu?
Kadın cevap veremedi.
Lina'nın elleri titremeye başladı.
— Bana yalan mı söylediniz?
— Hayır.
— O zaman neden cevap vermiyorsun?
Kadın başını eğdi.
— Çünkü bazı şeyleri anlatmak kolay değil.
— Benim hayatımla ilgili bir şeyse anlatmak zorundasın.
Tam o sırada Kerem kapıda belirdi.
İkisini gördü.
Fotoğrafı gördü.
Ve gözlerini kapattı.
Lina ona baktı.
— Sen biliyordun.
Kerem cevap vermedi.
— Abi...
Kerem'in sesi çok kısık çıktı.
— Her şeyi bilmiyordum.
— Ama bir şey biliyordun.
— Evet.
Lina'nın gözlerinden yaş süzüldü.
— Neden bana söylemedin?
Kerem birkaç saniye sustu.
— Çünkü seni kaybetmekten korktum.
Lina'nın yüzü düştü.
— Ben zaten hiçbir yere gitmedim.
Kerem başını eğdi.
Bu cümle ona ağır gelmişti.
Kerem'in gerçeği saklamasını affeder miydin?
Lina'nın yerinde olsan ilk ne yapardın?