Yalnızlik

Bazen yalnızca bir odaya tıkılıp sadece kitap okumak ister insan çünkü kitap okurken yalnızlik duygusunu yitirir insan oğlu bazende sadece tek birinde takılı kalır insan her şeyin bir zamanı ve mekanı vardır soğuk bir kış gününde Aysima'nin gökyüzüne bakarken ki yalnızlik hissinin bastırmasiyla oluşur her şey bir gün Aysima sabahın 5 sularında eline kitap'ini alıp doğaya yürüyüşe çıkarak kitap okumak ister ve yola koyulur güneşin doğuşuyla kitap'ini okumaya başlar fakat çok değişik sesler ve hafif korku sezer Aysima aldırış etmezler bu hislere ve seslere sadece okumakta olduğu kitapina odaklanır Aysima kitap'ini okurken birden yanından bir şeyin geçtiğini hisseder ve hemen etrafına bakinmaya başlar fakat ortalıkta hiç bir şey yoktur Aysima korku ve endişeye kapılmaya başlar tam ayağa kalkacakken birden bir ses duyar hanfendi korkmayin der Aysima sesin nereden geldiğini anlamak için etrafına bakinir ve tam arkasını dönecekken kumral uzun boylu bir çocuk karşısında beliriverir ve Aysima kim olduğunu nereden geldiğini merak eder ve sorar kimsiniz burada ne işiniz var der kumral çocuk ben roben der buradan çok uzak diyarlardan geldim susadım ve su içecek bir yer aradım ve sesler beni buraya getirti der Aysima yanında bulunmadığı için Su ikram edemez ve robenin ne kadar aç ve susuz olduğunu anlar fakat öylesine yabancı birini eve davet edemezdi ve Aysima merhamet dolu biri olduğu için burada beklemesini ve hemen döneceğini söyler roben'e robeninde beklemekten başka çaresi yoktu ve bekler yaklaşık 15 dk sonra Aysima elinde bir sepetle döner ve roben buna çok sevinir ve Aysima elindeki sepeti roben'e uzatarak buyrun der ve roben alır ve içinde yemek ve içecek görüp sevinir ve teşekkür eder roben böylesine iyi ve merhametli bir kıza gönlünü kaptıriverir Aysima da bu çocuğun safligina ve sevgisine kapıliverir roben bin bir yollardan aysimaya kavuşmaya çalışır