~GİRAYDAN~
Evimin karanlık bir köşesindeydim. Evimdi ama aynı zamanda da iş yerim gibi bir yerdi.
Bugün her zamankinden daha önemli bir iş için oturdum masanın başına. Her zamankinden daha farklı.
Bugün kendim için oturdum masanın başına.
Küçükken annemi sorduğumda doğumumda öldüğünü söylediler. Annemin benim yüzümden öldüğüne inanmıştım. Kendimi suçlamıştım, daha o yaşlarda nefret etmiştim kendimden. Ama sonradan bana yalan söylediklerini öğrendim.
Güvenimi yıktılar, insanlara güvenim o gün bitti. Ben bir anda büyüdüm. Kendimden nefret etmeme sebep olan insanlardan nefret ettim. Beni bakışlarıyla suçlayan insanlardan nefret ettim. Öğrendiğim gerçekler intikam ateşiyle büyümeme sebep oldu.
Öğrendiğim gerçek ne miydi? Öğrendiğim gerçek annemin cinayete kurban gitmesiydi. Annem doğumumda ölmemiş, doğumumda öldü denmiş. Bana da böyle anlatıldı.
Ve bir ikiz kardeşim varmış. Onu da öldürmüşler. Daha doğduğu ilk gün öldürmüşler kardeşimi. Boğmuşlar onu. Ben bir ikiz kardeşimin olduğunu bile yeni öğrenmiştim.
Şu an ise bilgisayardan annem ile ikiz kardeşimi öldüren o pislik insanı araştırıyorum. İnsan demeye dilim varmıyordu.
Barış yanıma geldi. Barış benim iş ortağımdı. Elinde iki adet kahve vardı. Ayağıyla yanıma bir sandalye ittirdi ve sol elindeki kahveyi bana uzattı. Kahveyi aldım ve bir yudum içtim. Ardından masaya bıraktım. Elimi başıma koydum ve gözlerimi kapattım.
"Abi araştırmaya yarın devam et istersen." Dedi Barış.
"Hayır, zaten annemin ve kardeşimin katilini bulmak için yeterince geç kaldım. Daha fazla bekleyemem." Dedim ve elimi başımdan çekip tekrar klavyeye koydum.
Barış da ekrana bakıyordu. O da katili araştırmıştı ve topladığı bilgileri bana aktarmıştı.
"Sanırım adamı buldum." Dedim ve gülümsedim. "Oktay Ergin." Dedim sessizce. Biraz daha araştırdım.
Bir şekilde intikam almalıydım. Bana yaşattıklarını ona yaşatmalıydım.
Bir süre daha araştırdım ve 2 kızının olduğunu farkettim. Biri 15 yaşında diğeri 24 yaşındaydı.
"Abi 24 yaşında olan kız veteriner." Dedi Barış. Gülümsedim. "15 yaşında olan kız da daha okuyor." Dedi.
"Bir planın var sanırım."
"Hemde çok büyük bir planım var Barış." Dedim ve ekrandaki kıza baktım.
"Hazal Ergin." Dedim ve ekrandaki kıza bakmaya devam ettim.
Canımı yakanın canını yakacaktım. Acımayacaktım. Hissettiğim bütün güzel duygular bir anda sömürülmüştü. Artık sadece öfke hissediyordum, içimde sadece intikam ateşi vardı. Bu kızı ve adamı gördükçe içimdeki intikam ateşi harlanıyordu.
İntikam alacaktım ve intikamım acı olacaktı...
