Sonay

"Senin ne işin var burada çoçuk. Burası senin gibi küçük kızlar için çok tehlikeli." Gözünün hemen altındaki derin bıçak izi ile korkutucu gözüküyordu. Küçük kız içinden canavar diye geçirdi ama korkmadı. Cananvarlara alışıktı, bu yüzden sadece onu çirkin bir canavar olarak tanımladı. Adamım arkasındaki kapıdan küçük kızdan yaşça büyük erkek çoçukları çıktı. İp gibi dizildiler, aralarında liderleri olan çoçuk konuşmaya başladı. "Ağabey herkes hazır, ne zaman başlarız?" On beş yaşındaki çoçugun konuşma şekli kızı ürkütmüştü. Kalın bir sesi vardı ve gözleri çok duygusuz bakıyordu. Kız alışıktı bu gözlere, bu ses tonuna aynı kişi olmasalarda genede bu çoçuğa baktıkça yüzleri degişiyor, yerine babasının yüzü geliyordu. Bakmama kararı aldı. Canavara döndürdü bakışlarını. "Annen babam nerede? onların yanına git tehlikeli yerler burası." Adam son sözünüde söyledikten sonra ayaklandı. Küçük kız hemen adamın eline yapıştı, konuşmaya başladı. "Annem yok benim. Babamda beni bıraktı, gelicem demişti ama gelmiyor. Buradaki adamkar bana saldırmaya çalıştı. Buraya saklanınca beni bulamadılar. Lütfen ben burada saklanyım, söz sizden hiç bir şey istememde, seste çıkarmam." gözleri dolmuştu minik bedenin, dogru ya daha küçücük olmasına rağmen, sokakta sızmış ayyaşlar, ona saldırmaya çalışmıştı. Gece o da korkup buraya saklanmıştı.