SOLORİON

Gökyüzü o gece ikiye bölünmüştü. Bir yanda yakıcı bir güneş, diğer yanda soğuk ve sessiz bir ay… ama ikisi de aynı anda orada olmamalıydı. Zamanın dengesi kırılmıştı. Alevler içinde kalan kraliyet sarayının önünde, havada süzülen bir siluet vardı. Kimse onun yüzünü görmemişti… çünkü o artık bir insan değildi. Onun adı Solarion’du. Sağ elinde zamanı yakıp tüketen güneş, sol elinde gecenin sonsuzluğunu taşıyan ay parlıyordu. Her hareketiyle saniyeler bükülüyor, geçmiş ve gelecek birbirine karışıyordu. Efsanelere göre bu güçler bir kişiye verilmemeliydi. Ama biri kuralları bozmuştu. Ve şimdi Solarion, sadece ışığı ve karanlığı değil… zamanın kendisini de kontrol ediyordu. Fakat bir sorun vardı: Zamanı kontrol eden biri… eninde sonunda onun tarafından tüketilirdi.