Yine her zamanki gibi sabah kalkıp günlük işlerimi hallettim. Saat daha sabahın 6 sıydı okulsa 8 de başlıyordu ve hazırdım. Babam uyanmadan hızlıca birşeyler atıştırıp sessizce evden çıktım. Okula vardığımda derse daha 1 saatten fazla vardı. Bu yüzden 1 saat sonrasına alarm kurdum ve gece geç saatte uyuduğum için kafamı kollarımla kapatıp sıraya yaslandım.
Uyandığımda ders başlamıştı. Saate baktığımda 20 dakkası bittmişti bile. Bu konuyu dün gece çalıştığım için çok da sorun etmedim dersi dinlerken herkesin boş gözlerle beni izlediğini farkettim aynadan bakınca karşımdaki canavardan ürksem de güldüm.Beni görenler de güldüler Saçımı ve kıyafetimi düzeltip dersi dinlemeye başladım ve gözlerim bir anda sağ duvar kenarında 2. sırada olan çocuğa takıldı. Beni izliordu. Bebek poposu gibi bir cildi vardı. Lacivert gözleri ve dağınık saçlarıyla beni izliyordu. Okulum cool çocuklarından biri olmalıydı. Ona baktığımda bi anda kendisine gelirmiş gibi 1 saniyeliğine boşluğa baktı ve dikleşti. Görünümüne bakarak beni zorbalayacağını düşünüyordum ama bi okadar da nazik ve tatlıydı.Bakışları,dudakları,cildi hepsi...hepsi birbirinden güzeldi. Ne diyorum ben ya hendine gel Sera daha adını bile bilmediğin birisi hakkında neler konuşuyorsun?! Kendimi uyarırken bir anda ismini öğrensem fena olmazdı diye düşündüm ama amacının ne olduğunu bilmediğim birine bu kadar samimi davranmamalıydım. Sınıfa yeni geldiğim için insanların beni yanlış anlamalarını istemiyorum...
Dersi dinlemeye devam ettim. Dersin bitmesine 10 dakka kalmıştı.Bu süre de göz açıp kapayıncaya kadar geçip gitti. Bir tahtaya bir deftere bakarak tekrar ettim konuyu. Tabii 2 dakikalık bir tekrardı bu. İstemsizce gözlerimonun sırasına kaydı ve baktığımda orda yoktu. Biraz bozulmuştum. Sınıfta kendi halimde takıdım des başladı kendimi tuta tuta öğle tenefüsüne kadar kendimi derslerime vermeye çalıştım. Her kendimi tuttukça duvarlar üstüme geliyor, bunalıyordum.
Anlık bir kararla kantine indim yukarıya çıkarken koridorda biri önümü kesti. Anlamsız gözlerle başımı yukarı kaldırdıve karşımdaki "O"ydu. "Sen yeni gelenlerden olmalısın değil mi?"dedi. Karşılık verdim"Ne için?" gözleri çok güzeldi bir deniz gibi mavi, bir gecenin karanlığı kadar derin ve bir güneş kadar parlaktı. " Ahahaha" gülüşü de aynı gözleri kadar güzel tatlı aynı zamanda biraz asiydi "Sakin ol,seni yemem " dedi bu sefer sırıtarak. Sırıtmasına karşılık vererek "Bunu duyduğuma sevindim " dedim aynı zamanda gözlerimi de kısarak. " Bu gerginliğini neye borçluyuz " deyiverdi. İlk biraz şaşırdım düşürmüş gibi yaparak " Acabaa" dedim ve gözümü kırptım. O derin gözleriyle yine ruhumu bedeninden ayırırcasına gülümsedi tam ismini soracakken zil çaldı ve gözlerini kısarak sinsice gülümsedi önümden çekidi ve " Cadılar önden " dedi. Sadce 32 diş sırıtarak sabır dilercesine başımı iki yana sallayıp geçip gittim.Sonraki tenefüs veya derslerde değil konuşmak arkasını dönüp bakmamıştı bile. Ne kadar bozulsam da sesimi çıkarmadım. Birşey desem ne işe yarardı ki zaten? Varlığımdan bile şüphelenilen bir ortamda çığlık atsam da farkedilmezdim.Koca bir karanlıkta parlayan insanların gölgesinde boğluyordum...
Günler geçmişti ama gelmemişti hala. Bu zaman aralığında da kendime yeni arkadaşlar edindim. İrem ve Su. Aslında ilk İrem'i tanıdım. Su da onun arkadaşıymış. SU;1.70 boylarında uzun zayıf, ince belli, göğüs ve kalçası oldukça belli olan, sarışın bir çıtırdı. İrem ise güzel ama özeni kendinde çok derslerine veren biriydi. Böyle dediğime bakmayın o da Su kadar güzel. Yaklaşık 165 boylarında,dolgun göğüs ve kalçaya, dik bir duruşu ve insanı kendi toprağına gömebilecek kahverengi gözlere sahipti. Onların yanında salaş, bol giyimli modadan bihaber olan ben vardım. Siyah, uzun ve gür saçlara sahiptim ve yeşili andıran mavi gözlere sahiptim. Onlarla iyi vakit geçiriyordum hatta neredeyse tüm günüm onlarla geçiordu. Günler günleri aylar ayları götürdü. Yüzünü unutmuştum 2. döneme girecektik ve duyduklarıma göre "O" Okul değiştirmişti... Hiç adını ile bilmediğiniz birine aşık oldunuzmu? Ya da sadece 3 dakikalık konuşması ile kendini kalbinize kazıyan birisine. Çünkü ben oldum...
Eve herzamanki gibi koşarak gidiyordum. Ama artık çok geçti. Babam dediğim o adam eve gelmişti... Neden mi öyle diyorum? Beş yaşlarındaydım yanılmıyorsam. Evde annemle yemek hazırlıyorduk. Bir anda kapı çaldı beni odama kitledi ve koşarak açtı annem, benim kadar annemde çekiniyordu babamdan. Babam bir anda annemin boğazına sarıldı ben kapı deliğinden bakarken annem ses çıkaramıyordu. Bir anda anne diye avazım çıktığı kadar bağırmaya başlamıştım ama olmuyordu. Annem bir an bayılcakmış gibi oldu o sırada babam bıraktı onu. Bu sefer de tekme ve tokatlayarak dövmeye başlamıştı annem bağırıyordu sesleri geliyordu bana, biliyordum... Annem görmemem için kitlemişti beni. Piskolojim için. Bir anda babam da bağırmaya başladı en sonunda evin kapısı çaldı. Komşular sesten dolayı gelmiş olmalıydı. Babam da bunun farkında olduğu için mutfağa gitti ve bir anda annem kapıya yaslanmş bağırıyordu. Bir anda annemin sesi kesilmişti. Komşular bizi kurtarmış sanıyordum. Taki kapının altından kan gelene kadar...
