Selisya çiçeği

Gözlerimi yeşil perdenin arasındakı her an çoğalmakta olan ince kana sabitledim. Ayağa kalkarak yeşil perdeyi araladım. Kan bir bedenden süzülüyordu . Benim bedenimdi. Ölmüş müydüm ? Kan ayak ucuma kadar geliyordu. Kendi kanımın kokusu cezbediciydi. Kapı zorlandı ve açıldı. İçeriye gelen herkes beni aramaya ve adımı bağırmaya başlamıştı. Ben buradayım bile diyemiyordum. Yere çömeldim kendi yanağıma dokundum. Gözlerini araladı. Ağzını açarak " Özür dilerim." dedi. "Ne için?" diye sordum. Selisya çiçeği işareti olan eliyle boğazımı kavrayarak" Senin için." dedi. Nefes alamıyordum belki de hiç almamıştım.