Arabaya bindiğimde radyo yüksek bir ses ile açıktı ve kardeşlerim uyuyordu.Babam stresli,abim araştırma yapıyor,annem ağlıyor ve ablam ise boncuk boncuk ter atıyor ve bende onlara şaşkınca bakıyordum…
Olayı babama sormama çok gerek kalmamıştı ama aklımda kalan tek şey var o da evim,arkadaşlarım ve diğer aile bireyleri ne olacaktı…
Kimse tek kelime bile etmiyordu sadece annemin ağlama sesleri kulaklarımızda yer ediniyordu…
Bende bu sesliğin içerisinde strese girmemek için dışarıya bakmaya başladım ve gözüme kucaklarında çocuklar,kendilerine yetecek kadar eşya ve erzak alan insanlar takıldı.Gerçekten çok çaresiz görünüyorlardı…
Ve o an telefon çalmaya başladı abim telefonu açıp konuşmaya başladı…
”Evet,yanımda şuan……..Kimsiniz??……..Neee?!”ve fısıldayarak “Baba seni istiyorlar”
Babam eline telefonu aldığı an annemin ağlama sesleri kesildi ve hepimiz pür dikkat babama odaklandık…
”Buyrun……..,evet benim……şuan tam olarak 7 kişiyiz…….bahsettiğiniz yer nerede………kaç güne alınırız…………5-6 MI SİZ NE DİYORSUNUZ BEN ÇOLUK ÇOCUKLA BU SAVAŞIN ORTASINDA NEREYE GİDEYİM??!!!……………KAMP MAMP BİLMEM BEN BİZİ HEMEN ALIYORSUNUZ?!!!………..
Başka aileler derken??………….Siz şuan tam olarak Kore’de misiniz??……………Türkiye mi???…….Aiissshhh…..tamam lanet olsun tamam dayanmaya çalışcaz…….”
Ve konuşma sona erer…