Sarı Çıyan (BL)

“Ben erkeklerden hoşlanmam. Sadece o gece beni evime bıraktığı için bir teşekkür borcum var, hepsi bu. Ona gıpta edip borçlu hissediyor olmalıyım." Birinci sınıfın ilk haftasında, eve geç saatlerde dönene kadar her şey hayâl ettiğime epey uygundu. Gecenin karanlığında ara ara asfaltı ağlatan motor sesleri, etrafta toplanmış deri ceketli, sakallı, tekinsiz tipler ve o sokağın tam ortasında, motoruna bir kral gibi yaslanmış Mert. Bir motor çetesinin sağ kolu, okulun ise bilgisayar mühendisliğindeki serserisi. Beni gördüğü an motorundan itti kendini; tarzıyla, dövmeleriyle ve o delici bakışlarıyla üstüme yürüdüğünde dizlerim kaçıp gitmeye çok hazırdı. “Burada fazla dikkat çekiyorsun sarı çıyan. Başına bela almadan evine dön.” Beni evime bıraktıktan hemen ertesi günü kampüste karşılaştığımızda kaderin bana oyun oynadığını anladım. Ona borçlu kalmaktan, zihnimdeki işgalinden nefret ettiğim için karşısına çıktım. “Seni sevmiyorum, arkadaş değiliz, sadece ödeşmiş olacağız.”