Sahte Nikah

Dubai’nin altın sarısı gün batımı, gökdelenlerin camlarında yansıyan sahte bir refah gibi parlıyordu. Ada Koçer için bu şehir, hayallerin değil, çaresizliğin merkez üssüydü. Ailesinin batmakta olan şirketini kurtarmak, ablasının hastane koridorlarında eriyip giden hayatına bir umut ışığı yakmak zorundaydı. Bu yüzden, Kerem Arslantaş’ın uzattığı o soğuk, paha biçilemez elmas yüzüğü parmağına taktı. Kerem, İstanbul ile Dubai arasında ördüğü teknoloji ve gayrimenkul imparatorluğuyla tanınan, duygularından arınmış bir adamdı. Onun için evlilik, aşkın bir kutsaması değil, eski nişanlısının ailesini yerle bir edecek bir stratejiydi. Ada, bu karanlık satranç tahtasında sadece bir piyon olduğunu sanıyordu ama Kerem’in gözlerindeki o derin, zehirli tutku, oyunun kurallarının çoktan değiştiğini fısıldıyordu. Lüks yatların güvertesinde yankılanan kadehler ve Dubai’nin yanan asfaltında verilen sözler, ikisini de ahlakın sınırlarında, intikam ile arzunun kesiştiği o tehlikeli noktaya taşıyacaktı.