Şahmeran

Bu hikâyede 5 bin yıllık bir sükûtun çığlığı vardır. Elli yaşındaki Cevdet, hayatın yorgunluğunu verandasında soğuk bir bira ve bir sigarayla atmaya çalışırken, o kilitli ceviz sandığın açılmasının evrenin tüm dengesini bozacağını bilemezdi. Hiçbir felsefe, hiçbir mantık ve hiçbir ilaç; sandıktan sızan o yeşil ışığın ve zihnine doluşan robotik seslerin karşısında duramazdı. Cevdet, kendi bedeninde bir kiracıya dönüşmeye başlar. İçindeki Cemşid uyandığında, kadim Lokman'ın gölgesi Cevdet'in 50 yıllık hayatını mahşer meydanına çevirir. Sandığın üzerinde yazan "Şahmeran" ismi sadece bir efsane değil, cinlerin bu boyutu istila etmek için beklediği o ince perdenin ta kendisidir. Bir yanda vefa borcu bildiği ablası ve dünyanın diğer ucundaki kızı Firuze, diğer yanda zihnini ele geçiren o kadim ruh... Cevdet, "ben bitti demeden bitmez" diyen Şahmeran'ın mutlak gücüyle yüzleşirken, aslında en büyük savaşın kendi içinde olduğunu fark eder. Dünya boyutlar arası bir kaosa sürüklenirken, Cevdet'in