Chapter 2

Soğuk bir aralık günüydü.O gün 14 yaşıma girdim.Tabikide umurumda değildi.Doğum günümü kutlayan tek bir kişi vardı.Oda kuzenim beyza.Ailemi cinayet sonunda kaybettim ve halam tarafından yurda gönderildim.Herkes beni unuttu ama o beni asla unutmadı.Hergün beni arardı.Onu çok seviyorum.Yaşama sebebim diyebilirim.Ama her yıl doğum günümü kutlayan beyza bu yıl doğum günümü kutlamamıştı.Ne kadar şaşırsamda belli etmedim.Yine telefona gömüldüm.Beyza'yı düşünüyordum.Sonra canım sıkıldığı için beyza'yı aramaya karar verdim.Açmadı...Belki meşguldür diye düşünmüştüm.Uyumaya gittim.Uyudum.Kalktığımda okul için hazırlanmaya başladım.Okul yurda baya uzaktı.Yurttan çıktım.Yürümeye başladım.Bi an Bi çığlık sesi duydum.Tüylerimi ürperti...Yoluma devam ettim 35 dakika sonra okula vardım.Okulda iki kızın konuşmasına tanık oldum.Bu aralar okul yakınlarında çığlık sesleri duyduklarını söylüyorlardı.Umursamadım ve sınıfa çıktım .Ders başladı.Dersi dinlerken birden Bi koku aldım ne kokusu olduğunu kestiremiyorum.Ders bitti.Beyza bu okulda okuyordu.Beyza'nın yanına gitmek için sınıfına çıktım.Sınıf arkadaşları bugün gelmediğini söylediler.Bi gariplik sezdim.Okul çıkışında ailesini aradım bir kaç gündür beyza'ya ulaşamadıklarını söylediler.İyice endişelenmeye başladım.Hafta çok hızlı geçmişti cuma günü olmuştu.Beyza'dan hâla haber alınamıyordu.Cuma günü okul çıkışı onu aramaya karar verdim.Okul yakınlarında bir orman vardı .Oradan aramaya başladım.Oradan gerçekten çığlıklar geliyordu.Korkmuştum.oraya gittiğimde Bi ceset buldum. Bu sefer ben çığlık attım kimin cesedi diye bakınca....