ᴜɴᴜᴛᴜʟᴍᴜş ᴍüʜüʀ.

Daha çocukken tanıştı acıyla... Bir çocuğun yüreğine sığmayacak kadar karanlık günler, sessiz geceler, ağlamaya cesaret edemediği anlar yaşadı. Her yara, biraz daha içine kapanmasına neden oldu. Güven kırıldı, sevgi uzaklaştı. Yıllar geçtikçe büyüdü ama içindeki küçük, kırık kız hep orada kaldı. 22 yaşına geldiğinde, artık duvarlarını aşılmaz sanıyordu. Ta ki onunla karşılaşana kadar... Kendi karanlığında yolunu kaybetmiş bir adamla. Ne sözler gerekiyordu ne açıklamalar... İkisi de suskunlukta birbirini buldu. Acılarını konuşmadan anlayan, gözlerinden yaralarını okuyan biri... Bu bir aşk hikâyesi değil sadece; bu, iki yaralı ruhun birbirine dokunarak iyileşme çabası. Güvensizlikten güvene, korkudan sevgiye uzanan uzun, sancılı ama umut dolu bir yolculuk. “En kırık yerlerinden sevdiler birbirlerini... ve belki ilk kez hayata tutundular.”