Yine bu gece uyku tutmuyordu odamdaki Loş ışık yine aydınlatmıyordu odamı çok dikkat etmemiştim hızla ayağa kalkıp taksidini yeni bitirdiğim bilgisayara geçtim gerçekten yeni bitmişti. Ve ben bı korku oyunu yüklemiştim belki yetmezdi ramı ama banane dedim ve yükledim.
Kısa bir süre sonra oyuna tıkladım fakat açılmadı sonra tekrar tıkladım ama açılan oyun değil kapı oldu.
Kapı gıcırdayarak açıldı. Hızla bilgisayarı da alıp yatağın altına saklandım gelen herkimse bunu zaten görürdü ama ben aşırı zeki bi insan olduğum için bunu akıl edemeden saklandım.
Kısa bir süre orada durdum tam çıkacakken duvarda bir tebeşir sesi geldi açıkçası şuan ben bu cesaretle neden Oscar almadım merak ediyordum.
Sesler kesilince yatağın altından çıktım fakat duvardaki yazı tüyler ürpertici idi.
yazı şuydu " ruhum yokken bile beni hissediyorsun zannediyorsun seni görmüyorum aslında dibindeyim sen beni hissediyorsun" aslında hiçte hissetmiyordum. Çünkü sadece korktuğum için saklanmıştım. Fakat adamın da kendine dediği gibi ruhu yoktu ruhu yoksa beyni de yoktur heralde diye düşündüm fakat bu adam bni iyice geriyordu.
kafam biraz dağılsın ve matematik sınavına çalışayım diye mutfağa gidip kendime kahve yapmaya çalıştım kafveyi makineye koydum ve makinenin başını beklerken bir tabak kafama düşecekti biri onu tuttu. Ve bu el görünmüyordu hızla çığlık attım ve bir bıçak boynuma milim kala durdu. Ve yine o duvar sesi geldi. Ve sonrasında yazı
"Benden korkma, ve sus"
hızla yere düşen tebeşiri aldım ve sokağa çıktım geniş bir duvar buldum artık burada sabaha kadar tartışırdık. Elimdeki tebeşirle duvara yazı yazmaya başladım onu göremiyordum ama duvarın yanında gölgesi vardı uzaktan biri görse delirmiş derdi heralde. Fakat o benim umurunda olmazdı. Yazdığım yazıyı sonuna kadar kendimi korkmuyormuş gibi göstermek için yazdım. " Senden emir almayacağım ruhsuz ve beyinsiz adam." Hızla tebeşir elimden havalandı ve görünmeyen bı ele geçti bu bile bayılmam için bı sebepti ama bu olmayacaktı asla.. tebeşir durdu ve elime geldi. Yazdığı yazı resmen gel benle tartış derecesindeydi.
"Ruhum yok dedim sana aklım var ve seninde ruhun var ama aklın yok küçük hanım" tebeşiri aldım ve hızlıca yazdım.
"Sen hayırdır aslanım vahşi doğa bambusu." Tebeşiri elimden aldı." Lütfen lakap takmayalım kırılıyorum ama" tebeşiri elinden aldım "senin kırılacak bı ruhun mu var?" Bu yazdığım biraz ağır olabilirdi bunun bende farkındaydım fakat benim cevaplarım hep böyleydi. Tebeşiri elimden aldı ve yazdı.
" Belki ruhum yok ama bir kalbim var kırılıyorda seviyorda ve sen kırdın ve ben kalbimi kıranları korkuturum." Tebeşiri aldım." Şuan bile senden korkuyorum bu yetmez mi?"
"Yetmez sen daha benim kim olduğumu bilmiyorsun"
tebeşiri aldım artık tebeşirde bitiyordu benim cesaretimde.
"kimsin anasını satim kimsin sen?" Tebeşiri elimden aldı Gülen yüz çizdi.
"Korkundan adımı ezberleyeceksin Medas Sobuz. Ne bu benim adımdı ama nasıl???