Okul bitti,yine bir hafta sonundayız.Günler benim aileme olan güvenimden daha çabuk geçiyor, tatil hemen bitiriyor.Şaşırmıyorum;yine ruhumu başka bir yere teslim etmiş gibi ilerliyorum okula,pazartesi sabahı fakat sabah diyebilir miyiz emin değilim? Sabah dediğin,kuşların cıvıldadığı, güneşin yavaş yavaş çıktı aydınlık gün olmaz mı?Ben neden,hava daha aydınlık bile olmadan okula gidiyorum?
Elektrikler kesilmiş,sokak lambaları çalışmıyor.Dar ve ıssız bir sokaktan geçiyorum,arkamda beni takip eden biri.Yine kim olduğunu tahmin edebiliyorum.Yoluma daha hızlı bir şekilde devam ediyorum,durup şüphelenmenin bana hiçbir şey kazandırmayacağını biliyorum çünkü.
O ıssız sokağı geçiyorum,takip edilmeye devam ediyorum.Normalde caddeye çıktığımda takip etmeye devam etmezdi diye düşünüyorum,korkuyorum. Omega olmanın verdiği acıyı tekrar çekiyorum.
Rahatlamak için telefonumu çıkarıyorum,kulaklığımı takıyorum.Çalma listemi başlatıyorum.Dinlediğim müziğin etkisine girerken takip edildiğimi unutuyorum,başıma bir şey gelmeden okula varıyorum.
Birkaç kızın bana iğrenerek baktığını görüyorum,onların özenilmiş yüzlerine bakıyorum.
Sınıfın en arkasında bulunan masama oturuyorum.Yine beni gören,benle konuşmak için yanıma gelen kimse yok.Kulaklığımı çıkarıyorum ve kitap okumaya başlıyorum.Hoca giriyor sınıfa, dersini dinlemeyip resim çizdiğim için azarlıyor beni.Gereksiz işler ile uğraşmamam gerektiğini,dersimi dinleyip çalışmam gerektiğini söylüyor.
Beş günlük okul sürecim yine böyle geçiyor, geliyorum iki günlük tatile yeniden.Hayatımın hep aynı şekilde tekrar eden döngüsünden bıkmış şekilde yatıyorum yatağıma.
Annem geliyor odaya;kalk gidiyoruz diyor,anneannenlere.Hayır desem bile izin vermeyeceklerini ve beni zorla götüreceklerini biliyorum,üstelemeden biniyorum arabaya.
Neden her hafta sonu gereksiz iki insanı görmek için kendimizi yoruyoruz anlayamıyorum, yakın zamanda ölcekleri için mi?Ama onlar ölse bile ben hiçbir şey hissetmem ki.Şu dünyaya gelmemin sebebi atalarım değil mi?Atalarımın hiçbirini sevmiyorum.Dine inanmıyorum,bağışlayıcı bir Tanrı'nın varlığına inanmıyorum.Madem bağışlayıcı bir tanrı var neden insanlar eşit değil anlayamıyorum.Evet bir tanrı var ama,bu tanrının kitaplarda anlatıldığı gibi olduğuna inanmıyorum.Bağışlayıcı, kulunu seven?Bence daha çok eğlence amaçlı yaratılmış kuklalarız biz.