~Alastor'un bakış açısı~
Lucifer’a çok gıcık olmuştum, özellikle de şu kendini beğenmiş tavırları beni çok sinirlendirmişti, keşke gelmeseydi.
Ama yine de onunla konuşurken sınırımı bilmek zorundaydım, sonuçta o cehennemin kralıydı. Ama daha ilk günden kavga etmiştik.
Ona iyi davranmak istemiyordum. Ama mecbur iyi geçinmek zorundaydım yoksa kötü şeyler olabilirdi.
Aşağı indim herkes erkenden kalkmış kahvaltısını yapıyordu, tek ben geç kalkmıştım.
Charlie beni görünce gülümsedi.
Charlie: “Günaydın Alastorr.”
Alastor: “Günaydın millet.”
Lucifer dışında herkes Alastor’a günaydın demişti.
Alastor: “Sana da günaydın Lucifer.”
Lucifer arkasını dönüp bakmamıştı bile. Duymamazlıktan gelmişti.
Alastor: “Aman neyse.”
~Lucifer’ın bakış açısı~
Neden bana günaydın dedi ki bu dün o kadar kavga etmemize rağmen? Neyse belki benim ona bişi yapabilceğimden korkup iyi davranmaya karar vermiştir.
Sonuçta istesem onu iki saniyede yok edebilirim. Neyse ben yinede aramı mesafeli tutayim.
Lucifer: “Eh her neyse millet bu akşam dışarıda biryerlerde dolaşalım mı hem havamız değişir ne dersiniz hm?”
Charlie: “Çok iyi fikir baba peki nereye gidelim. Fikri olan?”
Angel: “Bir bara ne dersiniz?”
Charlie: “İyi olabilir aslında herkese uyar mı?”
Herkese kabul eder ama pentious kimse yokken otele gözkulak olmak ister.
Charlie: “Harika, o zaman herkes dinlensin saat 19.00’da hazırlanıp lobide buluşuyoruz.”
Herkes odalarına dağılır ve akşamı beklerler.
Evett 1. Bölümü yazalı nerdeyse bir yıl geçti ama ben ani bir kararla 2. Bölümü yazmaya karar verdim. Neyse biliyorum kısa oldu ama bir sonraki bölüm daha uzun olcak ve daha erken gelcek aklımda çok bişi yok aslında ama bişeyler yazcam işte neyse görüşürüz. ㋛❀
