PAYİDAR

O gün güneş kendini son kez belli ediyordu. Halk huzursuzdu, zira evrenin sonu gelmek üzereydi. Günlerdir kalpleri yerle bir eden kasvet her yere yayılmıștı. İnsanlar etrafa son kez bakmanın verdiği çaresizlikle mahvolmuștu. Onların kaderi yalnızca bir şeye bağlıydı. Biliyorlardı ki muhtaç oldukları fedakarlık çok büyüktü. Öyle ki insanı adeta payidar yapardı...