MUHAFIZ

Ahilos görkemli odasının geniş camı önünde ki büyük, gösterişli ahşap sandalyesinde dinlenirken, Misiza'nın yatağından doğrulduğunu fark ederek hareketlendi. Dostunun yanında olan komodinden su doldurup, metal bardağı içmesi için Misiza'ya uzattı. Misiza duymak için sabırsızlanan arkadaşını daha fazla bekletmemek için konuşmaya başladı. "Haklıydın, beyhude yere karanlıkta kalıp kendimi geceye bıraktım." "Ne gördün" Ahilos'un merakı gözlerinden okunuyordu. "Gelecek benden gizli değildi ama ben geçmişi gördüm." "Geçmiş mi?" "Ahilos, Güneş'i bu kadar parlak görmeyeli çok uzun zaman oldu. En son ne zaman gülen bir yüz gördüm hatırlamıyorum ama o gülüyordu." "Kim" Ahilos sabırsız şekilde Mizisa'nın söylediklerini anlamaya çalışıyordu. "Ben, Dünya'ya gittim ve muhafızı gördüm."