Mikrop | BL

"Acılar güldürür insanı." Atlas o gecede ailesiyle tartışıp apar topar evden çıkmıştı. Telefonuna baktı, saat gece ikiydi. Biraz kafasını toparlamak ve kendine zaman ayırmak için her zamanki gibi İzmir'in bu saatlerde ıssız bir körfezine gitmeye karar verdi, orayı çok severdi. Evleri yakındı da. Yolda yürürken aklından binbir türlü düşünce geçiyordu Atlas ise düşünceleri savmak için bir sigara yaktı ve körfeze yol aldı.. Körfeze vardığında kendine bir yer buldu ve oturdu. Hafif rüzgar açık kahverengi saçlarını dağıtıyordu, kehribar gözlerine deniz yansıyordu. O bilmiyordu, Ne yapacağını bilmiyordu. Birkaç dakika sonra arkasından ayak sesleri duydu ama umursamadı. sesler yakınlaşmaya başladığında arkasını döndü ve döndüğü gibi bir adam ona bakıyordu. Etrafta kimse yoktu sadece denizin dalga sesleri.. Adam uzundu ve cüsseliydi sarışın, koyu mavi gözlüydü. Gözleri delip geçiyordu bana bakarken Atlas o geceden sonra neler olacağını asla tahmin edemezdi. Eğlencelimi deseydi? Yoksa bu adamda "Mikrop" gibi peşimi bırakmadı mı deseydi...