Mayıs Gençliği

"Eğer erkek arkadaşın olsaydım yalnız hissetmene asla izin vermezdim. Dünyanın en şanslı kadını olduğuna inandırırdım seni ve asla üzülmene neden olmazdım. Nerde olursam olayım, gelecekte kim olursam olayım önceliğim her zaman sen olurdun. Ama tabii, erkek arkadaşın olsaydım." Sanki bir el tüm vücudumu geziyormuş gibi karnım karıncalanmaya başladı, bu his tüm vücudumu sararak boğazıma da ulaştığında aynı el boğazımı sıkıyormuş gibi hissettim. Yakın mesafelerde cesaretim beni terk ediyordu, nefes almak sadece hayal oluyordu. "Seninle ilgilenirdim. Benden başka kimseye ihtiyacın olmazdı." Konuşurken dudakları kulağıma sürtünüyordu. Tenimin altında ki kolunu sıktım, nefesimi tuttum. Çok, çok yakınız. "Ne diyorsun Çağın biz arkadaşız," diye fısıldadım, zira bütün gücümü ayakta durabilmek için harcadığımdan konuşamıyordum bile. Çağın kafasını boyun girintimden çekerek bana baktı. Yine çok yakındık, konuşursa dudaklarımızın birleşeceği kadar hem de. "Bunu değiştirmek istiyorum. Senin için savaşmak istiyorum... Bana izin ver." Elaları gözlerimden ayrılarak dudaklarıma ulaştı. Telaştan dişlediğim dudaklarımı serbest bıraktım o an. "Senin olmak istiyorum, sadece senin. Hayatımda ki tek kadın sen ol istiyorum... Bana izin verecek misin?"