Arabasını ormanın yönüne çevirdi ve oraya doğru sürmeye başladı. Kadın ise orada duruyordu, Deniz iyice yakınlaşmıştı artık sinirlenmeye başlamıştı. Arabadan indi ve kadına doğru yürümeye başladı Deniz yürürken birşey fark etti kadına doğru giderken asla yakınlaşmamış gibiydi olduğu yerden yürüyordu.
“kimsin seeen”diyerek bağırdı,bir süre sonra kadın sağ elini havaya kaldırdı ve selam verirmişcesine oradan kayboldu
Deniz bunların gerçek olup olmadığı arasında kararsızdı. Arabasına binip psikoloğa gitmeye karar verdi ama sonradan aklına bir fikir gelmişti
“geçen gün yağmur yağmıştı, eğer gördüklerim gerçekse kadının ayak izi nemli toprakta iz kalmıştır”
kadının durduğu ağaca doğru ilerledi ve kadın olmadığı zaman olduğu yerde hareket etmiyordu ağaca yaklaşmıştı kadının durduğu yere geldi ve toprağa baktığında büyük bir şok geçirdi
“n-ne bu gerçek olamaz”
gerçektende ayak izi vardı Deniz bu olaydan tırsmıştı ayak izinin fotoğrafını çekip arabasına doğru koşmaya başladı. Kafasını dağıtmak istiyordu yakınlarda bir bar vardı oraya gidecekti
BARA GELDİ VE BİRŞEYLER İÇTİ
Deniz sarhoş olmuştu, o kadar kafası bulanıktıki Zeynep’i okuldan almayı bile unutmuştu
“Zeynep’i okuldan almayı unuttuuum off ne kadar aptalım keşke içmeseydimm”
Zeynep’in çıkmasına 10 dakikadan az vardı ama okulla barın arası neredeyse 1 saatti, arabasına bindi hızla okula doğru ilerliycekti bir andan Zeynep çok korkucak düşüncesiyle bir andanda annesinin azarını düşünüyordu o kadar hızlı gidiyorduki trafik ışıklarını bile görmedi gerçi tek görmediği şey trafik ışıkları değildi sağdan gelen kamyondu. Kamyonu farkettiğinde yavaşlamaya çalıştı ama olmadı çarpıştılar ve Deniz’in arabası pert olmuştu.
Gözünü açtığında hastanedeydi
“neredeyim ben?”
Kaza yaptığını hatırlamıyordu kolundaki yarayı görünce hatırladı.
“off hastanedeymişim bir dakika Zeynep zeyneep ona noldu?”
odaya hemşire girmişti
“Deniz hanım sizi görmek isteyen birileri var”
“peki gelsinler”
gelenler Deniz’in annesi,babası,kardeşi ve onu buraya getiren Eda
“anne babaa Zeyneep bir dakika sen kimsin?”
“merhabaa ben seni hastaneye getirdim adım Eda”
“aaa öylemi çok teşekkürler çok iyi birisiniz”
10 DAKİKA KONUŞURLAR VE ZİYARET SÜRESİ BİTMİŞTİR
“Deniz hanım,sizi bir gün daha hastanemizde tutucaz sonra taburcu ediceğiz”
“peki”
Deniz 1 saat uyumuştu uyandığında tam uyanık değildi gözünü açtığında bir anda çığlık atmaya başladı.