Deniz yirmili yaşlarda moda tasarım ile ilgileniyordu ,babası Hakan holding patronuydu Annesi Beyza ise ev hanımıydı birde Denizin küçük kız kardeşi vardı Zeynep,8 yaşında çok akıllı bir kızdı.
“hadi çocuklaar kahvaltı hazıır!”
Deniz kahvaltı için bahçeye inicekken uzun kolidorun önünde duran beyaz silüetli bir kadın gördü. Kadın Denizi farkettiğinde ortadan kayboldu deniz böyle şeylere inanmazdı o yüzden “hayal görmüşümdür”diyerek geçiştirdi
zeynep havuzda yüzüyordu
“annee bak nasıl yüzüyoruum”
“aferin sana hadi çık havuzdanda yemeğini ye sonra ablan seni okula bıraksın”
Deniz çığlık atmaya başlamıştı ve “zeyneeepp kurtarıcam seni”diyerek havuza atladı
“abla neden atladın?”
“sen boğulmuyomuydun ben seni boğuluyo olarak gördüm”
“ahaha abla yemek yemediğin için beynin iyi çalışmıyo çık hadi yemeğini ye araba sürerken kaza yapmanı istemiyorum”
Deniz halisülasyonlar görmeye başlamıştı
“kızım sen Zeynep’i okula götür bende bulaşıkları yıkayayım”
“tamam,hadi Zeynep kalk okula gidicez
Deniz Zeynep’i arabasıyla okuluna götürmüştü okul kapısında zeynebe sarılıcakken o anda herkesin kolidorda gördüğü kadının bedenine bürüşmüş olarak gördü Zeynep’i bile.
“(Bağırarak)Zeyneeepp kendine gell”
“(İçinden)bunlar gerçek değil,bunlar gerçek değil çıkın kafamın içindeen!”
“abla iyimisin?”
“n- ne bir dakika, ohh iyiyim ablacım hadi sınıfına git”
Deniz Zeynep’e sarıldı ve sınıfa girmesini bekledi. Sınıfa girdiğini görünce tasarım atölyesine gitmek için yola koyuldu. Ormanın yanından geçerken yine onu gördü ve bu sefer görmezden gelmiycekti.