Chapter 1

İş dönüşü, her zamanki güzergahımda, daha önce dikkatimi çekmeyen bir sokaktan gelen sesler işittim. Yaklaştıkça, "Abi, ödemenizi en geç iki gün içinde yapacağıma söz veriyorum," ve "Saçmalıyorsun, iki aydır aynı şeyi söylüyorsun, artık bu bahanelere inanmıyorum," şeklinde bir konuşmaya tanık oldum. Kısa bir sessizlik oldu. Ardından, bir evin önünden yirmi ila otuz kişilik bir grubun ayrıldığını gözlemledim. Bu beklenmedik durum karşısında şaşkınlığımı muhafaza edemedim. Aniden bir adam kolumu tutarak, "Ne duydun, hemen anlat," şeklinde bir soru yöneltti. Duyduklarımı aktarmak yerine sessiz kalmayı tercih ettim. Görünüşe göre grubun lideri olan şahıs, "Şunu içeri alın," emrini verdi. "Emredersiniz." Bilincimi kaybettiğimde karanlık bir odadaydım ve vücudumun çeşitli yerlerinde ağrı hissediyordum. Zorlukla ellerimi çözmeyi başardıktan sonra ayağa kalktım. Işığı açtığımda istemsizce bağırdım: "Siz kimsiniz ve burada ne arıyorsunuz?""Sence" "Bilseydim size sorar mıydım? Ne yapacaksanız yapın, öldürecekseniz öldürün." "Sizi öldüreceğim, ancak şu an değil. Ne zaman olacağı sizin davranışlarınıza bağlı, Alya Hanım." "Siz benim adımı nereden biliyorsunuz?" "Bu sadece bir başlangıç, sizin hakkınızda her şeyi biliyorum." "Tamam, sakin Alya Buradan kaçmaya çalışacağım." "Buradan kaçabileceğinizi mi düşünüyorsunuz?" "Aklımı mı okuyorsunuz?" "Hayır, sadece tahmin ettim. Her neyse, ben şimdi gidiyorum fakat tekrar geleceğim." "Tamam, ilgilenmiyorum." Adını dahi bilmediğim adam odadan ayrıldı. Sinir krizi geçirmek üzereydim ve bir anda aklıma gelen her şeyi yüksek sesle dile getirmeye başladım. Kontrolümü kaybetmiştim ve en son birinin kolunu yaraladığımı hatırlıyorum. Uyandığımda yatağımdaydım ve yanımda birisi vardı. "İyi misiniz Alya Hanım?" "İyiyim." "Bir şeyler hatırlıyor musunuz?" "En son birinin kolunu yaraladığımı hatırlıyorum." "O halde olayların ortasını hatırlıyorsunuz. O kolunu yaraladığınız kişiye oldukça sert davrandınız. Kolunda çatlak oluşmuştu, neredeyse kırılıyordu. En sonunda..." "Şimdi durumu nasıl?" "İyi sayılır. Peki o kişi nerede?" "Bahçede." "Beni onun yanına götürebilir misiniz?" "Elbette Alya Hanım, lütfen bu taraftan." "Peki ismi ne?" "Selim." "Tamam." "Selim, Alya Hanım sizinle konuşmak istiyor." Koruma bizi Selim ile yalnız bıraktı. "Selim, senden gerçekten özür dilerim. Size bilerek zarar vermek istemedim, kontrolümü kaybettiğimde istemeden böyle şeyler yapıyorum." "Önemli değil Alya Hanım." "Emin misin?" "Eminim. Tamam, görüşürüz." Hava çok güzeldi, gökyüzünü izlemeyi çok severdim, onun için yere çömeldim. Aradan kaç dakika geçti arkamdan bir el omzuma dokundu....