Lotus Çiçeği

8 yıl önce  (yazardan) Rutubet kokan eski inşaat ın içine genç kızın endişeli topuk sesleri dolduruyordu. Yıllar önce bütçe yetersizliğinden inşaatı durdurulan bu harabenin içinde eli karnında tek umudunu bekliyordu. Elini karnından çekmeden "Yaşayacaksın." Diye fısıldadı." Seni yaşatacağım Kızım. Söz veriyorum."  Belki bu sözü tutarken çok kayıplar vermesi gerekiyordu. Ama hiç biri umrunda değildi. Sözünü tutacak kızını yaşayacaktı. Bulunduğu yerde bir oraya bir buraya giderken inşaatın dışından gelen sesle adımlarını durdurdu. Eli pantolonuna sıkıştırdığı tabancaya gitti. Tabancayı gerekmediği sürece kullanmıyordu. Ama şuan kendinden önce koruması gereken bir can taşıyordu. Gerekirse tehdit olarak gördüğü herkesi vurabilirdi. Adımlarını sesin geldiği yöne doğru yönlendirdiğinde, gördüğü kişiyle derin bir nefes aldı. Beklediği kişi gelmişti. Adımlarını hızlandırdı ve kendini inşaatın izbe girişinden içeri giren genç adamın kollarına bıraktı. Adam kollarını anından kadının beline sararken en az onun kadar endişeliydi. Kadın adamın kollarından çıkıp yüzüne baktı. Dudaklarında acı bir tebessüm vardı. "Neden bu kadar geciktin Arın?" Diye sordu kadın adama. Arın normalde hiç bir zaman gecikmezdi . Ama bu sefer ciddi bir bahanesi vardı. Tam çıkacakken abisi yine uyuşturucu krizine girmiş ve genç adamın karnına ve vücudunun daha bir çok yerine yumruklarını savurmuştu. Durumu günden güne daha da kötüleşiyordu. Ve abisi için elinden gelen hiç bişey yoktu. Arın kadının endişelenmemesi için yüzüne bir tebessüm kondurdu. "Abimin yanındaydım." Dedi sesindeki hüzünü gizleyerek. kadın anlamıştı. çünkü onu çok iyi tanıyordu. Kelimelerle değilde  başını sallayarak cevap verdi ona. "Düşündün mü Merih?" Dedi Arın. Artık zamanı gelmişti ve Merih'in iyi düşünmesi gerekiyordu. Belki bu yola Merih olmadan da çıkabilirdi ama Merih düşmanı tanıyan en iyi kişiydi. Arın'a göre bunu olaylar bu noktaya gelmeden yapmalılardı ama Merih her zaman tereddütte kalmıştı. Kadın kafasını salladı ve dudaklarını konuşmak için araladı. " Düşündüm." Dedi tek seferde. Adam devam etmesini bekledi. "Yapıyoruz." Adam kafasını hızla salladı."güzel  ama.." Ama adamın asıl merak ettiği şey başkaydı. "Onun bu hikayedeki rolü ne olacak?" Merih sorulan soruyla bir an için duraksadı. Bunu düşünmüştü. Her ne kadar böyle olsun istemesede onun için en güvenli yol buydu. "Rolü yok Arın. Onun bu hikayedeki tek rolü benden nefret eden kız kardeşim olarak kalacak"  Arın şaşırmadı çünkü böyle bir karar vereceğini tahmin edebiliyordu. Gözlerini kadının şişmeye başlayan karnına dokundurdu. Işaret parmağıyla karnını gösterdi. "Onun içinde ,Mısra içinde en iyi hayatı istiyorsun." Gözlerini karnından zar zor çekerek gözleriyle buluşturdu. "Ya senin hayatın ne olucak Merih?" Bu Mısra'nın yada bebeğin hayatını önemsemediği anlamına gelmiyordu. Hatta belki de bu hayatta en çok önemsediği ikinci kişiydi Mısra. Listedeki ilk kişi tabikide abisiydi. Ikinci olarak akçay ailesi geliyordu. Kadın içine çektiği nefesin ardından konuştu. "Benim bir hayatım kalmadı Arın." Gözlerini kaçırdı. "O yüzden mahvettiğim hayatları kurtarmak benim görevim."