Chapter 1

Hiç ikileme düştünüz mü?Ben düştüm tam olarak bir yıldır ikilemdeyim.Uyumak ve uyumamak ikisinide tercih etmiyorum fakat biri tercih etmem lazım.Uyumaktan korkmuyorum uyuyunca gördüklerimdem korkuyorum kısaca kabuslardan korkuyorum bir yıldır peşimi bırakmayan kabuslardan...Uyumamaktansa nefret ediyorum. Dengesizleşiyorum ve sersem- liyorum... ⁠ ☆ Yine uyumamıştım.Dışarıda yağmur yağıyordu.Cama çarpam yağmur damlaları ve nemli hava adeta beni kendine çekiyor ve içimde yürüme isteği uyandırıyordu.Düşümcelerime karşı koyamadım ve siyah eşofmanlarımı giyip dışarı çıktım.Evimin önünde duran bir adam vardı pek aldırış etmeden yanından geçtim,bu saatte ayık olduğunu düşünmüyorum.Nereye kadar yürüyeceğimi bilmeden yola çıkmıştım yavaş yavaş yürürken bunu düsünmeye vakit buldum ve yakınlarda oturan arkadaşım Ahsen`e gitmeye karar verdim.İlerledikçe geriliyordum etraftan sesler geliyordu bir an için duraksadım çünkü arkamdan gelen birinin ölsürmesini duymuştum.Koşar adımlarla yürümeye başladım arkama bakmama gerek yoktu biliyordum ki oda hızlanmıştı...Anayola kadar beni takip etti karşıya masıl geçecektim düşüncelerim içimi kemiriyordu karar vermem lazımdı.Kahretsin yine ikilemdeydim.Ya alt geçidi kullanıp arkamdaki adama beni sıkıştırması için olanak sağlayacaktım yada arabaların önüne atlayıp koşacaktım.Bu sefer çok düşünmeden ikinci seçenevi seçtim gözümü kırpmadan arabaların önüne atladım ve koşmaya başladım.Başarmıştım,ilk defa başarmıştım.Anayolun karsısında kalan adama baktım fakat göremiyordum sadece yüzündeki o öfkeli bakışları hissedebiliryordum... Ahsen`in evine varmıştım kapıyı açtım içeri girip asansörü çağırdım ve asansör gelince 4.kata bastım ve asansörün kapısının kapanmasını izledim.Hafif gıcırtılarla yukarı çıktım asansörün kapısı açıldığı gibi dışarı fırlayarak arkadasımın ziline bastım tam tahmin ettiğim gibi hâlâ uyumamıştı bu yüzünden bile belliydi.Gözaltları mosmordu ve şişmişti,saçlarını dağınık bir şekilde topuz yapmış ördekli pijamalarını giymişti.Bir an duraksayarak "Beni içeri almayacak mısın?" dedim sesimin titrememesi için uğraşarak.Bu sefer Ahsen konuştu "Ta-tabi içeri gel." beni görünce şaşırmıştı bunu anlamak zor değildi.Bir anda içeri daldım ve beraber koltuğa oturduk.Nereden ve nasıl başlayacağımı bilmiyordum... Herşeyi teker teker anlattım sorduğu tek soru vardı "O kimdi?" benimse aklımdan binlerce soru geçiyordu "Neden bu saatte dışarı çıktım?" "O adamı görünce neden yukarı çıkmadım?".Tek bir açıklaması vardı ben salaktım...