KÜLLER ÜZERİNE ANT

Bazı geceler vardır... sabahı olmaz. Bazı insanlar vardır... affetmek için yaratılmamıştır. Ela, on bir yaşındayken bir gecede her şeyini kaybetti. Ailesi, evi, hayatı hepsi bir yangının içinde yok oldu. Yetimhanede geçen yıllar, sessizlikle, korkuyla ve kinle örüldü. Herkes bu yangını kader sandı. Ama Ela, gerçeği biliyordu: Bu bir infazdı. Yıllar sonra, o küçük kızın küllerinden başka biri doğdu. Sert, keskin, planlı... ve tamamen soğukkanlı. Gerçek adını ardında bırakıp “Vesta” oldu. Tanrılar gibi hükmetmeye değil, tanrıları yakmaya geldi. Hedef belliydi: Ailesini yok eden karanlık örgüte sızmak. Adım adım yükselmek. Sırları ortaya dökmek. Ve herkesin yanışını izlemek. Ama hesapta olmayan biri vardı: Dante. Sessizliğiyle tehdit eden bir adam. Soğukkanlı, dokunulmaz ve tehlikeli. Onu çözmek imkânsız. Ondan kaçmak... daha da imkânsız. İlk karşılaşmaları bir testti. Sonraki her gece ise bir sınav. Ela, Dante’nin karanlığına ne kadar yaklaşırsa, kendi içindeki boşluk da o kadar yankılandı. Bu bir aşk değildi. Bu bir savaş da değildi. Bu, tutkunun ve intikamın aynı bedende çatışmasıydı. Ve Ela, artık neyi yok etmek istediğini bilmiyordu: Geçmişi mi, Dante’yi mi, Yoksa kendi içindeki o korkunç arzuyu mu? İntikamla başlayan bu yol, arzu ve teslimiyetin cehennemine dönüşecekti.