KIZIL DENİZ

Bir rüzgâr esti. Rüzgâr, kurumuş yaprakları sallanan çınar ağacın sarsılmasına ve yapraklarının savrulmasına neden oldu. Rüzgârla savrulan kuru yapraklardan biri, dört gencin oturduğu plastik masanın üzerine düştü. Bir an için dördünün gözü de masadaki yaprağa takılmış olsa da sonrasında saf sevginin aktığı bakışları tekrar birbirlerine döndü ve şen sohbetlerine devam ettiler. Bir rüzgâr esti. Rüzgâr, yığın haline getirilmiş toprağın üstündeki küçük parçaların hareketlenmesine ve toz zerrelerinin savrulmasına neden oldu. Rüzgârla savrulan toprak, simsiyah bir çizmenin üstüne bulaştı. Bir an için siyah çizmelerin sahibinin gözleri, çizmelerine bulaşan toprağa kaysa da sonrasında saf nefretin aktığı bakışları yeniden kurbanına döndü ve kendine korkuyla bakan gözleri izlemeye devam etti. Bir rüzgâr esti. Rüzgâr, çarşaf gibi görünen kırmızı denizin minik bir dalgaya hareketlenmesine ve kan rengi dalganın kıyıya doğru savrulmasına neden oldu. Rüzgârla savrulan kan rengi dalga, sahilde bekleyen bembeyaz ruhlara ulaştı. Bir an için bembeyaz ruhlar, üzerlerine gelen kan rengi dalgalara baksalar da sonrasında alışılmışın dışına çıkmayıp kan rengi dalgaların kendilerini kirletmesine izin verdiler ve kör taklidi yapmaya devam ettiler. Bir rüzgâr esti. Rüzgâr önce çınar yaprağını, sonra da toz zerresini kırmızı denize sürükleyip; onları artık bembeyaz olmayan ruhlarla bir kıldı. Artık bembeyaz olmayan ruhlar, tekrar bembeyaz olmak için kırmızı denizden kaçıp yaşamlarına döndüler. Ancak artık bembeyaz olmayan ruhların yaşamları da kan rengine boyanıp kırmızı denizin bir parçası oldu. Unutma! Ruh her lekeden aklanır da kırmızıdan asla kurtulamaz.