Eve geldiğimde saat 21.50'ydi. Çok yorulmuştuk çünkü yarın mezuniyet partimiz vardı ve elbise ayakkabı için alışveriş yaptık. Eve gelir gelmez aldıklarımızı salona koydum ve Işıl'a "Ben üstümü değiştiriyorum uyuyacağım, sende çok geçe kalma uyu hemen ,yarın erken kalkacağız" dedim. Işıl bana "Tamam Elis bende uyuyacağım birazdan zaten çok yoruldum iyi geceler" dedi. Bende "İyi geceler" dedim sonra odama gittim pijamalarim giydim, makyajımı sildim sonra dişimi fırçalıyıp yatağıma girdim .
Telefonumu odama gelirken yanımda getirmiştim. Telefonumu açtığımda mesajlar gelmişti. Bakmak için WhatsApp'a girdim Onur abi ve Kevser yazmışlardı hemen cevap yazdım sonrasında bir mesajın daha geldiğini fark ettim. Onun için mesaj kutuma girdim ve bilinmeyen bir numaraydı. Ve "Benim olanı bana geri ver" diyordu.
Şaşırmıştım çünkü böyle bir şey beklemiyordum. Sonrasında belki birileri bana şaka yapıyordur diye düşündüm ve çok fazla üstünde durmadım mesajın. Telefonumu yatağımın yanındaki komodine bıraktım ve gözlerimi kapattım, uyumaya çalıştım. Ama uyumam pekte mümkün gözükmüyordu çünkü heyecanım kabaracak vakti bulmuştu.
Kalktığımda güneş yeni yeni ilk ışıklarını yolluyordu. Aynaya baktığımda yüzümü gördüm cidden gece hiç uyuyamamıştım.Yüzümü yıkayıp, mutfağa geçtim kahvemi hazırlarken Işıl uyandı ona da bir fincan çıkardıktan sonra uzun zamandır sohbet etmediğinizi farkettim . Saat daha çok erkendi ve biraz sohbet edebilirdik. Işıl ile beraber kahvelerimizi içip üniversite hayatımızdan ve neler yaşadığımızdan bahsettik.
Cidden çok şey yaşamıştık. Mert, Kevser, Işıl ve de ben çok yakınlaşmıştık. Hatta Işıl ile aynı eve çıkmış hepimiz kendi hayatımızı kurmuştuk. Işıl'a "Cidden zaman çok hızlı geçiyor daha dün çocuktuk, hepimiz birlikte büyüdük. İyiki seninle büyümüşüm Işıl, İyiki varsın sen de Kevser ve Mert de iyi ki yanlış insanlarla değilde sizinle tanıştım çok teşekkürler. " dedim Işıl şakayla karışık bir şekilde"Bu ne sabah duygusallığı falan mı ben hiç almayayım malum bugün öğrencilikten kurtuluyoruz kızım." dedi kahkahalarla bulaşıkları hallettikten sonra Mert'ten mesaj geldi. Mesaj,yarım saat sonra inmemizi çünkü biraz erken gidersek daha iyi olacağını söylüyordu. Haklıydı Işıl'a hazırlanmasını söyleyip kendi odama geçtim.
Elbiselerimi giydim. Gerçekten güzel bir elbiseydi ve bana yakışmıştı. Siyah rengini çok severdim, elbisenin şıklığıyla ayrı bir asil durmuştu. Saçımı yapmaya koyulmuştum ki kapı tıklatıldı Işıl'a "Gel Işıl' dedim Işıl geldi gerçekten Işıl çok güzel bir kızdı elbisesiyle tamamen bir prenses olmuştu ve herkesin gözü onun üstünde olacaktı. Düşüncelerimi dile getirerek" Demek mezuniyet partisine prenseslerde geliyormuş. Işıl cidden çok güzel olmuşsun. " dedim. Işıl "O zaman şimdi sıra sende güzellik " diyip saçımı yapmaya koyuldu ona karşı koymadım çünkü ben yapsaydım çalı süpürgesine bile benzeyemeyen birşey olacak saç stilini Işıl çok güzel bir şekilde yapabiliyordu.
Saçımı bitirdiğinde sıra makyaja gelmişti Işıl'a her ne kadar makyaja gerek olmadığını söylesem de 'Makyaj kombinin tacıdır' diyip durdu ve makyaj yaptı ona abartılı olmamasını söylemiştim ama biraz abartıya kaçmıştı. Aslında bitince elbiseme yakışmıştı ama güzel olmuş diyemezdim çünkü yoksa her gün bana makyaj yapardı bundan emindim.Cidden Işıl bu işi biliyordu yaptığı makyajla yeşil gözlerimi ortaya çıkarmış.Dalgalı saçlarımı ise sade ve şık bir şekilde yapabilmişti.
Mert mesaj attığında saate baktım Mert'in söylediği saat çoktan gelmişti bile. Takı olarak ise sade bir takı takımı ile hazırlığım bitmişti. Tabii ki Işıl kadar güzel olmamıştım ama olmayada çok niyetim yoktu. Aşağı indiğinde Kevser ve Mert bizi bekliyordu. Kevser sitemli bir şekilde " Off saçımı bozuluyordu sizin yüzünüzden biraz erken gelmediniz mi? " Dedi. Ona "Assolistler en son gelir bebeğim. " diyen Işıl'a gülümsedim. Ordan Mert "Olsun Kevser böylede güzelsin " dedi. Işıl ile aynı anda"oooo" dediğimizde Mert kıpkırmızı olmuştu. Kevser ve Mert arasındaki çekimi hepimiz fark etsek de Kevser'e sorduğumuzda "Ne alakası var daha çok erken " Diyordu.
Fazla oyalanmadan arabaya binip parti alanına doğru ilerledik. Işıl gülümseme provaları yaparken Mert araba kullanıyodu bazen ise Kevser'e kaçamak bakışlar atıyordu bense partide ne yapacağımızı düşünüyordum. Hala okul hayatının bittiğine inanamıyordum. O an lise anılarım geldi aklıma o zamanlar spora yeni başlamıştım sporda bu kadar iyi olacağımı ve Türkiye'de birinci olan bir boksör olacağımı düşünmüyordum.
Lisede grup olarak yine aynı dört kişiydik ama sanki bir kişi daha vardı gibi anımsıyordum. Bunu biraz düşündüm ama kim olduğunu bulamadığımda bizimkilere " Lisede birisi daha bizle takılıyordu sanki hatırlıyor musunuz? " Dedim
"Sanki bende anımsıyorum ama tam olarak değil " Dedi Mert
Işıl ve Kevserden de aynı şekilde yanıtlar gelince hepimiz onu düşünüyorduk. Lisedeyken hepimiz mimar olmak Mert ise "ben mühendis olmak istiyorum" Diyerek mühendis olmak isterdi. O zaman bu kişide ya mühendis yada mimar olmalıydı ama mühendislik ve mimarlık fakülteleri mezuniyet balolarını ortak yapacaklardı. O da bu partide mi olacaktı acaba. Bu konuyu çok kafama taktığımı hatırladığımız kişinin büyük ihtimalle Işıl'ın eski sevgililerinden biri olacağını düşünüp bu konuyu rafa kaldırsamda istemsizce hala ne olduğunu düşünüyordum.
Mezuniyet alanına vardığımızda şaşırmıştım çünkü biz mekan beklediğimden daha güzeldi.Mekana geçtik ve boş bir masa bulduk. Oraya yerleşip biraz içecek aldık konuşurken şarkı hareketli şarkılardan dans şarkısına geçti. Herkes çift çift dans ederken Işıl ve ben yanlız kalmıştık Mert'i de başkası kapmasın diye Kevser ile dans ettirdikten sonra Işılla sohbete başlafık derken Işıl bana kaş göz yapmaya başladı . Arkama doğru baktığımda bir adamın bize doğru gözlerini diktiğini gördüm ona bakınca gözlerini üzerimden çekeceğini düşünsem de hala bize bakıyordu. Mert de gelince o da fark etmiş olsa gerek adama sert bakışlarını gönderiyordu.
Mert'e anlattığımda farkettiğini söyledi ve hepimiz adama bakıyorduk. Onlara '' Boşverin hayatında ilk defa mükemmel insanlar görmüş o yüzdendir '' diyerek ortamı yumuşattım ve Okuldan bahsetmeye başladık. Işıl hiç konuşmuyordu ona baktığımda partideki erkeklere baktığını farkettim bu kız hiç değişmeyecekti.
Konuşurken hava soğumuştu ne gerek vardı açık parti yerine salonun gözü çıktı sanki. İşime mi badtırmak için kollarımı omuzlatıma sarmıştım. O sırada arkamda bir ürperti hissettim ve omuzlarıma birşey konuşlandırıldı. Anı refleksle arkama dönüp yumruğumu salladım. Arkamda bize gözlerini diken o adam vardı. Üzerimdeki ceketi görünce üşüdüğümü farkettiğini anladım partide tatsızlık çıkıp tüm ilgiyi üzerime toplamamak için adama " İyi misiniz beyefendi umarım birşeyiniz yoktur kusura bakmayın refleks işte ne yaparsın" Diye açıklama yaptım Adam " İyiyim sorun yok merak etmeyin. " Dediğin de rahatladım çünkü bir keresinde bir kadını bayıltmıştım neyse şuan o anı hatırlamak istemiyordum.
Adama hareketlerimle masasına geçmesini ima ettiğimde yavaştan döndü. O sırada yere yığıldı. Şok oldum hani iyiydi bu herif. Adamın yanına gittim. Sözde ilgi çekmek istemiyordum ama şuan en uzaktakiler bile bize bakıyordu." Ambulansı arasanıza burda 'Açılın ben mühendisim' veya 'Açılın ben Mimarım' dememizi mi bekliyorsunuz doktor yok burada " Diye bağırdım. Arkada bizi izleyip gülen kişi dikkatimi çekmişti. Bir dakika balo dışında bize bakıp gülen kişi mi? Gözleri görünmüyordu ama tanıdıktı. Kimdi bu lanet olası?