تخطٍ إلى المحتوى

Kerem-Ece

الفصل 26 · قراءة 5 دقيقة

Kerem-Ece

الفصل 26

18.Bölüm

1 hafta sonra;

yazardan;

artık herkes kendi evindedir

eceler eceden;

sabah mide bulantısı ile uyandım hızlıca lavaboya koşmuştum keremde kalkmıştı biraz lavaboda kaldıktan sonra dışarı çıktım kerem giyiniyordu idman vardı yanağına bir öpücük kondurup “günaydıın” dedim cevap verdikten sonra oda beni öptü ve idman olduğu için hızlıca evden çıktı bende kerem gittikten sonra bir şeyler atıştırdım idman bitince kerem beni alacaktı sonrada maç vardı kıyafetlerimi hazırladım hâlâ başım dönüyo midem bulanıyodu acaba hamilemiydim belirtileri vardı az çok üstüme ceketimi alıp dışarı çıkmıştım test alacaktım hızla en yakın eczaneye gittim iki test alıp eve doğru yürüdüm hızlıca girmiştim eve hemen denedim ilk test çift çizgi çıktı emin olmak için ikinci testi yaptım oda çift çizgiydi kereme maçtan sonra söylemeyi planlıyordum saatin yaklaştığını fark ettim ve hazırlanmaya başladım çok geçmeden kerem geldi hızla çıktık test çantamdaydı stadyuma gelmiştik maça az kalmıştı biz yerlerimizi aldık keremlerde sahaya çıkmak için hazırlandı…

maç başlamıştı iki tarafta iyi oynuyordu ilk yarıda Galatasaray öndeydi ikinci yarıda son dakika gelen gol ile berabere bitti bütün moralim düşmüştü sahadan ayrıldık ve keremi bekledim çıktığında ne kadar bana yansıtmak istemesede belli oluyordu yüzü beş karıştı onun moralini yükseltmek için konuşuyordum arabaya binmiştik beni susturan o ses geldi kerem bağırmıştı bana haklıydı çok konuşmuştum ama farklı bir şekilde uyarabilirdi hamilelik hormonları yüzünden normalden çok daha üzülmüştüm kafamı cama yasladım ve yolu seyrettim kerem özür diliyordu çok kırılmıştım cevap vermedim

ve sonunda yol bitmişti eve gelince hızlıca arabadan indim hızlı adımlarla içeri girdim keremde arkamdan geliyordu odaya çıkıp üstümü değiştirip yatağa girdim…

keremden;

eceyi kırmıştım istemsiz bir şekilde arkasından hızlıca yukarı çıktım üstümü değiştirirken gözüm yerdeki beyaz şeye takıldı yaklaşıp baktım hamilelik testiydi ve çift çizgiydi hızlıca çıktım odadan yatakta yatan eceye yaklaştım

”ben babamı oluyorum”

”eğer izin verseydin daha erken öğrenecektin kerem”

hâlâ kırgındı haklıydı yatağa oturup hafifçe sarıldım ona

“bak balım ben hiçbir zaman böyle bir şey yapmam yapmamam lazım sinirimi öfkemi asla sana yansıtmamam lazım bu günde her maçtaki gibi olaylar oldu ve sana patladı işte”

”haklısın çok konuştum”

”değilim sen her zamanki gibi benim gülümsememi istedin ama ben bencil davrandım”

”iyiki varsın kerem”

”sende balım”

birbirimize sarılmıştık…

eceden;

bütün üzüntüm yorgunluğum uçup gitmişti kerem yanıma uzandı ve sıkıca sarıldım ona gözlerimi kapatım uykuya daldım

3 ay sonra

eceler eceden;

sabah uyandığımda kerem yanımda yoktu idmana gitmişti

Kalkıp birşeyler hazırladım masaya oturdum ve keremi aradım

“günaydın birtanem”

”günaydın sevgilim neden bu kadar erken çıktın”

”saate bak bakalım bi”

kolumdaki saate baktım saat 12 ydi

”12 olmuşmu be”

”evet balım eee bebeğim nasılmış bakalım”

bu şekilde konuşmaya devam ettik

kahvaltı yaptıktan sonra biraz dinlendim keremin gelmesinede az kalmıştı televizyondan bir şeyler açıp izlemeye başladım dalmışım

keremin kokusunu içime çekerek uyandım oda yanıma uzanmıştı saçlarımla oynuyordu gülümsedim

”hoşgeldin sevgilim”

gülümseyip bana cevap verdi ve filme odaklandık

ani şekilde karnıma kramp giriyordu dayanamayıp kalktım ilk hamilelik olduğu için bize göre çok anormaldi kerem doktorumuzu aramıştı bize “normal hamileliğin ilk ayları olur böyle şeyler ama gerçekten çok fazlaysa bir gelin bakalım”

dedi

kereme kafam ile dayanırım işareti verdim oda teşekkür edip telefonu kapattı kerem hızlıca koltuğu açıp yukardan battaniye ve yastık getirdi tekrar yerime yerleştim ağrılar biraz azalmıştı ama devam ediyordu

kerem sürekli rahat olup olmadığımı soruyordu sıcak su torbası getirmişti

uyumak için kendimi zorladım ve uykuya dalmıştım

telefonumun sesi ile uyandım kerem sıkıca sarılmıştı telefona uzandım ve açtım melisdi

”alo efendim güzelim” ece

”nasılsınız balım” melis

”iyiyiz siz” ece

”bizde iyiyiz eğer müsaitseniz size gelicez” melis

”ben ne diyorum burasıda sizin eviniz bekliyoruz” ece

”tamam o zaman görüşürüz birtanem” melis

”görüşürüz güzelim” ece

telefonu kapattım ve keremi uyandırmak için seslendim

”sevgilim”

”efendim karıcığım”

”kalk hadi abimler gelicek evi toparlayalım”

cevap vermemişti biraz sesli bir şekilde konuştum

”hadi sevgilim”

”aşkım niye bağırıyosun ben yaşlı değilim kulaklarımda gayet iyi duyuyo”

”kalk hadi”

bana daha sıkı sarılmıştı kafasını boynuma gömüp konuştu

”bak ne güzel sıcacık yatalım işte”

”eğer böyle sıkı sıkı sarılmaya devam edersen birazdan baba olucaksın sevgilim”

vücudunu karnımdan uzaklaştırmıştı ama hâlâ sarılmaya devam ediyordu boynuma bir öpücük bırakmıştı

“kerem”

“Yavrum abinlerin evi buraya uzak zaten onlar gelene kadar uyuyalım”

idman çok yormuştu çok zorlamak istemedim kerem ne kadar sarılmayı seviyorsa bende hamilelikte o kadar sevmiyordum çok sıcaklanıyordum

pes etmiştim saçlarıyla oynamaya başladım gözlerimin kapanmaması için zor tutuyordum kendimi

biraz öyle kaldık kerem yine dalmıştı artık kalkmam gerekiyordu keremin kollarından ayrılmaya çalıştım

bacaklarımda hissettiğim sıcaklık ile durakladım

“kerem” diye bağırdım

bir şey olduğunu anlamıştı hızlıca kalktı

ne olduğunu anlamaya çalışıyodu

aklıma battaniyeyi kaldırmak gelmemişti

”kerem düşük olabilir”

panikle beni kucağına almıştı bu sayede battaniye üstümden kalkmıştı kalktığım yerdeki sıcak su torbasına baktım dökülmüştü bir oh çekmiştim kerem hâlâ telaşlıydı

“kim dedi sana bu kadar sıkı sarıl diye”

”onu sonra konuşucaz yavrum şimdi seni hastaneye götürmemiz lazım”

hâlâ anlamaması beni şaşırtmıştı

elimle sıcak su torbasını gösterdim

karnıma yaklaşıp konuştu

”hâlâ içerdesin demi babacım çıkmak için çok erken sabret biraz”

”hadi abimler birazdan burda olur indir beni” yavaşça yanağımdan öptükten sonra beni indirmişti yatağı topladık ve bir şeyler hazırladıktan sonra onları bekledik

zilin sesi ile ayaklandık gelmişlerdi içeri geçip sohbete başladık keremler maç yapıyordu bizde melisle sosyal medyada takılıyorduk son gördüğüm haber çok kırmıştı beni kerem ile alakalıydı

telefonu kereme gösterdim

”bazen çok saçmalıyo insanlar” dedim

”öyle bir şey yapmam yapamam”dedi

”kız-“

kerem sözümü kesmişti

”ağzıma sıçarsın yavrum” dedi

”yapar” dedi abim

hormonlardan dolayı gözlerim dolmuştu eski ben olsaydım buna kahkaha atıyordum melisde saçma bir şekilde beni görüp ağlamıştı

”bizdemi hamile olsak naapsak kerem”

”demi”

aradan biraz geçince durmuştuk hazırladıklarımızı yiyecektik masaya oturduk ve abim başladı

”kerem bunun rengi aynı bizim eski kuşumuza benziyo ölmüştü”

bizimle dalga geçiyordu

”tamam yeter bu kadar ecenin sadece mutluluktan ağlamasını istiyorum”

buda duygulanmam için bir sebepti kereme doğru yaslandım

Yemeğe başladık

sürekli kerem tabağıma bir şeyler koyuyordu artık o kadar doymuştum ki

“Sevgilim çok abartmadın mı bu işi”

”yoo bence gayet normalim birtanem”

”doydum yemicem artık”

”son tabak”

zorla yedirmişti abim ve melis gülmekten yerlere yatıyolardı kerem bana zorla yedirmeye çalışıyodu bende bir bebek gibi mızmızlanıyordum…

masayı topladıktan sonra bahçeye çıkmıştık biz keremle birlikte oturuyorduk abimde melisle abim sordu

”cinsiyeti bellimi”

”daha belli değil” dedim

”evimize yeni bir prensesin katılacağı belli” dedi abim kendine güvenerek

Sohbet böyle devam etti

biraz sonra abimler kalktı bizde geç olduğu için yatıcaktık

yorgun değildim ama uykum vardı giyinme odasında üstümü değiştirip yatağa uzandım keremde yanıma uzanmıştı belimden kavramıştı ve sarılmıştı gözlerimi kapadım ve keremin kokusunu içime çekip uykuya daldım

نهاية الفصل

الفصل التالي مقفل

يمكنك فتح الفصل 28 مقابل 5 جيتون داخل التطبيق ومتابعة القراءة من حيث توقفت.

0 تعليق

لا توجد تعليقات على هذا الفصل بعد. اكتب أول تعليق.