Katliam

Hayatım boyunca her pisliği görmüş ve tanımıştım. Küçük yaşlarda sokağın ne kadar korkunç olduğundan haberim vardı. Hoş bende zaten sokak çocuğuydum. Annesi babası olmayan kimsesiz biriydim. Sokaklarda sayamayacağım kadar tehlike vardı ama alıştım. Tecavüzcüler,uyuşturucu satıcıları,kadın pazarlama daha niceleri... Sokakta yaşamaya başlarken kendi kendime hayatta kalmayı ve dövüşmeyi öğrenmiştim. Yoksa şimdiye olmustum. Kendime bu adaletsiz dünyanın adaleti olacağıma söz vermiştim. Benim adaletim katliamdı. Büyümüş güzel bir kadın olmuşken,aynı zamanda kan dondurucu katliamlar yapıyordum. ~~~ "Nasıl öldürdün?" Etrafımdaki insanları umursamayıp, elimdeki kanlı bıçağa baktım. Sol tarafta oturan bana yakın olan abinin sorduğu soruyla parmağımı bıçağın ucuna bastırdım. Hayır,fazla bastırmadım. Hâlâ bana baktıklarını biliyorum ama onlara bakmadım. Nasıl öldürdüğümü çok pardon nasıl katlettiğimi anlatsam herkes şoka girerdi. Daha benim nasıl birini öldürdüğümü alışamadılar. Onlara göre ben katliamdım. "Öldürmedim. Öldürmek basittir,ben katlettim,"dedim dudağımın sağ tarafı yukarı doğru kıvrılırken.