Skip to content

KATLİAM

Chapter 9 · 3 min read

KATLİAM

Chapter 9

Kaza

LARADAN 2.saat önce:

hastaneden taburcu işlemlerini için Kaan odadan çıkmıştı ben üstümü giyinip ayağa kalktım o sırada Kapı açıldı Kaan zanetim kapıya arkamda o yüzden görmüyordum " taburcu işlemlerini halletiysen çıkalım mı artık Kaan" arkadan bı anda burnuma pamuğu kapattı son duyduğum" çıkalım caslen seni bekler " oldu aradan ne kadar zaman geçti bilmiyorum uyandığımda pencereli kapalı bir oradaydım ayaklarım ve ellerimi demirlere fantazi kelepçeleri ile kelepcelemisti üstüm de beyaz bı gecelik vardı gözlerimi zarzor açtım gördüğüm de şok oldum yan taraftaki beyaz masa üzerinde fantazi eşyaları vardı üstümü ve kelepçeleri fark etmem ile korkum daha da artıyordur kelepçeler den kurtulmaya çalışırken caslen odaya girdi " o uyandın sonunda uykucu bak şimdi tam anlamıyla benim Olcan kaç saattir bu düşüncelerle seni arzuluyorum escort da çağırdım ama yok ile seni kendime ait kılmak istiyorum " yanıma doğru yürüyüp düğmelerini açmaya başladı" ne istiyorsun caslen beni bırakıp gittin ben beni kurtarmaya geldin sanar ken sen beni esir aldın " dudakların da beli belirsiz bir tebessüm oluştu" vay vay tamam o zaman seni kendime ait kılıcam bu senin için bir sorun yaratmaz demi sevgilim he " yanıma geldi ve gömleğini çıkartıp yere atı kemerini de çıkardı pantolonu çıkarmadan yanıma gelip üstüme çöktü altında çığlık atıyor tekme atmaya çalışıyordum ama nafile bir eliyle boynumda tutu diğer eliyle de saçlarım la oynadı içimde o geceyi hatırladım hayır olmaz yine olmaz Kaan kurtaracak olamaz yeniden yaşayamam yapamam kaldıramam caslen bı anda dudağıma yapıştı saçımda ki eli göğüslerimi sıkmaya başladı boynumda ki eli kadınlığımda geziniyordu dudaklarını dudaklarımdan ayırıp boynumu öpmeye başladı " karşılık ver boşuna direnme kimse duramaz yardım edemez o Kaan efendi hiç edemez" korkuyordum tekrar yaşamaktan o olayı dışarıdan gelen silah sesleriyle caslen üstümden kalkıp aşağı indi yataktan kalkıp banyoya koştum kapıyı kitleyip elimi yüzümü yıkadım lavabonun önüne çöktüm dudağımın kenarı patlamış boynum morluklar içindeydi kasıklarımda bir sızı oturduğum yerden tepkisiz duvara bakıyordum kapı çaldığında tepki vermedim " Lara benim Kaan aç kapıyı bak kırıcam" resmen kitlenmiş durumdayım konuşmayı yürümeyi unutmuş gibiydim " Lara hadi canım aç kapıyı yoksa kırıyorum " ses vermedim Kaan kapıyı kırarak içeri girdi yüzümü eleri arasına alarak " iyi misin sana bişey yaptımı o pislik " kaşlarımı hayır anlamında kaldırmakla yetindim beni kucağına aldı kafamı onun göğsüne doğru koydum sonra kendimi istemsizce uykuya bıraktım Kaanın kokusu beni rahatlatıyordu

KAANDAN

laraya baktığımda kollarımda uyuya kalmıştı öyle güzel uyuyodu üstündeki gecelik ona o kadar çok güzel gösteriyordu peri kızı gibiydi ne diyorsun Kaan kendine gel o senin sahte karın sen laranın sevdiğin laranın intikami için varsın bu düşüncelerden kendini sıyırdı Larayı arabaya yatırdı üstüne ceketini örter Ken kolundaki ve vucunda ki izleri girdi caslen'nin bulduğu yerde yasatmıyca belliydi Larayı eve götürdüm aslıyı yanında bırakıp aşağı indim Larayı uyandırıp banyo yapıp, üstünü giyinmesini yardım etti Lara yata yatırıp başında durdu Lara uyuduktan sonra Keremle eve gitmek için yola çıktılar

KEREMİN ANLATIMINDAN

aslı larayla ilgilendiren evde çıktık laranın durumuna üzülüyordun nede olsa kardeşim o benim belki kan bağıyla değil ama kardeşim kardeşlik kan bağıyla değil vicdan ile olan bir şeydir Lara benim için ne olursa olsun kardeşim ve hep öyle kalacak " çok üzülüyorum kardeşime o yetimaneden olanları hatırlamış ne yaşadı acaba tek tecavüzü biliyoruz bence işin içinde tek tecavüz yok ama of kuzum ya neler çekti kardeşim benim,bizim" " bilmiyorum aslı YETİMANEDE ne oldu bilmiyorum ama ne olduysa laranın hayatını berbat etti biz hep onun yanında olcaz hep" aslının elini tutup öptüm o sırada son hatırladığım şey ısıktı ve aslının kerem diye bağırması sonra kocaman bir karanlı

k...

End of chapter

0 comments

No comments on this chapter yet. Write the first one.